zaterdag, juni 23, 2018

Kennisontwikkeling, innovatie en professionalisering schuldhulp

https://www.schouderseronder.nl/schouders-eronder

woensdag, juni 06, 2018

Film over wijkzorg in Rotterdam

https://www.youtube.com/watch?v=G6y5UWKNMnk

maandag, mei 28, 2018

Mobility Mentoring®

Hoe inzichten uit de hersenwetenschap leiden tot een betere aanpak van armoede en schulden
Auteur Nadja Jungmann en Peter Wesdorp

Mensen die in armoede leven of schulden hebben en daar niet snel uitkomen, krijgen al gauw het verwijt dat ze onverstandig zijn. Inzichten uit de hersenwetenschap laten zien waarom: chronische stress door schulden en armoede, verandert de ‘bedrading’ van het brein van mensen. Dat beïnvloedt het geheugen negatief en maakt dat mensen geen overzicht kunnen krijgen en niet goed meer in staat zijn om doelgericht en probleemoplossend te handelen.

De Amerikaanse social work-organisatie EMPath ontwikkelde in nauwe samenwerking met Harvard University, een aanpak die uitgaat van Mobility Mentoring®. Deze aanpak combineert het onderwerp armoede met de laatste inzichten vanuit de hersenwetenschap over de effecten van schaarste en armoede en de ontwikkelbaarheid van hersenfuncties. Deze aanpak is inzetbaar bij de begeleiding van mensen die hun financiële en sociale problemen willen oplossen.

In de Amerikaanse stad Boston werd onderzocht hoe Mobility Mentoring® werkt voor mensen met armoede en schulden. Onderzoekers beschreven onder meer hoe die ondersteuning eruit ziet: welke basisprincipes liggen eronder, wat is bijzonder aan deze begeleiding en welke instrumenten worden gebruikt. Ook in Nederland kan Mobility Mentoring® bijdragen aan de doorontwikkeling van de dienstverlening door wijkteams en de brede integrale intakes bij gemeenten.

Deze publicatie beschrijft de resultaten van de verkenning en maakt een eerste vertaling naar de Nederlandse praktijk. Daarmee ligt deze publicatie aan de basis voor de beweging die De Hogeschool Utrecht en Platform31 op gang brengen om de theoretische inzichten en instrumenten, mentoring en dienstverleningsprincipes ook in Nederland in te zetten en de resultaten verder te monitoren en evalueren.

Kennisdossier Schulden en armoede

Meer informatie over Mobility Mentoring, actualiteiten, leestips en best en (worst) practices vindt u in het kennisdossier Schulden en armoede.

https://www.platform31.nl/wat-we-doen/kennisdossiers/schulden-en-armoede

donderdag, mei 24, 2018

Cybercrime vormt wellicht de grootste wereldwijde bedreiging van 2018

AUTEUR RICHARD VAN HOOIJDONK

• Toenemende complexiteit en professionaliteit
• Noord-Koreaanse en Russische overheidssponsoring is een groot probleem
• Hoe ziet de toekomst van cybercrime eruit?
• Wat kunnen we doen?

“Cybercrime is meedogenloos, gaat onverminderd door en is waarschijnlijk niet te stoppen. Het is gewoon te eenvoudig en het levert veel op. Bovendien beschouwt men de kans om gepakt en gestraft te worden als klein”. Dat is een vrij directe waarschuwing van James Lewis, directeur en senior fellow van het Technology and Public Policy Program in het Center for Strategic and International Studies. En helaas heeft hij gelijk.

2017 was een uitzonderlijk jaar voor de bad guys. Volgens global cloud advisory & implementation services bedrijf Alcor was ransomware als NotPetya/ExPetr, WannaCry en Bad Rabbit een serieus probleem. Josh Fruhlinger, een veiligheidsexpert die voor het CSO schrijft, legt uit: “Ransomware is een vorm van kwaadaardige software (of malware) die je, zodra het je computer heeft overgenomen, bedreigt met schade, meestal door je de toegang tot je bestanden te ontzeggen. De aanvaller eist losgeld en belooft – niet altijd naar waarheid – om je na betaling weer toegang tot je bestanden te geven”. Al is dit maar één vorm van cybercrime, het is wel het type dat steeds meer populariteit geniet. We voorzien dan ook dat dit de grootste cyberdreiging van 2018 zal worden.
Het CSIS/McAfee-rapport maakt dit op zorgwekkende wijze duidelijk. “We schatten dat van tweederde van de mensen – meer dan twee miljard individuen – persoonlijke informatie is gestolen of gecompromitteerd”. En verder: “Uit een enquête bleek dat 64 procent van de Amerikanen het slachtoffer was geworden van frauduleus creditcardgebruik of verlies van persoonlijke informatie. Cybercrime is voorpaginanieuws omdat iedereen slachtoffer kan worden”.

Toenemende complexiteit en professionaliteit

Het is ook wel te begrijpen waarom het zo populair is onder hightech criminelen. Lewis schrijft: “Als het gaat om de ‘risk-to-payoff-ratio’ staat cybercrime aan kop. Het is een misdrijf met een laag risico en een hoog rendement. Een slimme cybercrimineel kan honderdduizenden, zelfs miljoenen dollars verdienen met bijna geen kans op arrestatie of gevangenisstraf”. Dat komt omdat deze criminelen steeds geraffineerder te werk gaan en via wereldwijde netwerken en ‘cybercrimecentra’ samenwerken, zoals bijvoorbeeld Noord-Korea en Rusland. En omdat ze toegang hebben tot geanonimiseerde, veilige betaalsystemen als Bitcoin is het erg moeilijk om ze op te sporen. “Bitcoin is al lange tijd de favoriete munteenheid voor marktplaatsen op het Darknet. Cybercriminelen profiteren van de pseudonieme aard en gedecentraliseerde organisatie om illegale transacties uit te voeren, slachtoffers af te persen en de opbrengsten van hun misdaden wit te wassen,” zegt Lewis.
En helaas kun je met cybercrime als ransomware veel geld verdienen. Ook al gaat het bij corruptie en drugshandel om grotere geldbedragen, wat cybercriminelen binnenslepen is zeker ook niet te versmaden. Volgens het CSIS/McAfee-rapport “kost cybercriminaliteit de wereld nu bijna 600 miljard dollar – 0,8% van het wereldwijde bbp”.

Lewis schrijft: “Als het gaat om de ‘risk-to-payoff-ratio’ staat cybercrime aan kop. Het is een misdrijf met een laag risico en een hoog rendement.

Noord-Koreaanse en Russische overheidssponsoring is een groot probleem

Dat zijn serieuze cijfers. En het wordt nog erger. In sommige gevallen werken deze cybercriminelen namelijk niet alleen, maar worden ze zelfs door de staat gesponsord. Dit maakt de kans dat ze opgespoord en vervolgd worden minimaal. Daar komt nog eens bij dat ze ondersteund worden met overheidsmiddelen en in contact komen met experts, waardoor deze aanvallen nog eens extra verlammend kunnen werken.

Voor landen als Noord-Korea, dat al een pariastaat is en er alles aan doet om de in elkaar stortende economie overeind te houden, is het best wel aantrekkelijk om een graantje mee te pikken van wat cybercrime oplevert. Vooral nu met de economische sancties kunnen professionele aanvallen met de steun van de overheid het broodnodige geld binnenhalen. Dorothy Denning, een erkend expert in veiligheid en analyse, merkt op dat het – in een land dat de toegang tot internet beperkt tot de elite – “onwaarschijnlijk is dat het land hackers heeft die onafhankelijk van de overheid opereren”. Hun aanvallen zijn gecoördineerd, georganiseerd en door de staat gesponsord: deze hackers “werken voornamelijk voor het General Bureau of Reconnaissance of de General Staff Department of the Korean People’s Army”, schrijft ze. En hoewel ze soms onzorgvuldig zijn, is het aantal aanvalspogingen uit die contreien onthutsend. In 2016, bijvoorbeeld, “heeft het regime via het wereldwijde SWIFT-netwerk ongeveer $951 miljoen van de Bangladesh Central Bank gestolen”, aldus Denning.

Bijna een miljard dollar – dat is een sterk motief om cybercrime te sponsoren. Maar dat is niet de enige reden waarom overheden ransomware en Denial of Service (DOS)-aanvallen ondersteunen. Geopolitieke gevechten worden in toenemende mate digitaal en met ‘plausibele ontkenning’ gevoerd, waardoor cybercrime een frontwapen wordt. Rusland wordt ervan verdacht steun te hebben verleend aan verschillende aanvallen in Oekraïne. Deze aanvallen waren bedoeld om de aanhang van de Oekraïense leiders te verzwakken en de openbare diensten te verstoren. De recente ransomware- en gedistribueerde Denial of Service (DDOS)-aanvallen op de Oekraïense nationale postdienst Ukrposhta is daar een voorbeeld van. Deze leken opvallend veel op de hack van het elektriciteitsnet van Kiev in 2015, een gecoördineerde aanval gelinkt aan Russische IP-adressen – wat suggereert dat deze door de staat werd gesponsord. En waar veiligheidsexperts als Robert Lee zich zorgen over maken is dat “ze niet specifiek voor Oekraïne ontwikkeld zijn… Ze hebben een platform gebouwd waarmee ze in de toekomst meer aanvallen kunnen uitvoeren”. Iedereen is een potentieel doelwit.

Hoe ziet de toekomst van cybercrime eruit?

Ransomware is zeker niet de enige vorm van cybercrime, maar vanwege de lucratieve aard wel de snelst groeiende. En nu Ransomware-as-a-Service (RaaS) een opmars maakt – een angstaanjagende trend waarin hightech criminaliteit als dienst verkocht wordt – wordt het big business. Lewis legt uit: “In plaats van dat een enkele crimineel of groep ransomware schrijft en zelf distribueert, biedt het RaaS-model de mogelijkheid om platforms op te zetten die ‘affiliates’ voor hun eigen doelwitten kunnen gebruiken. De ontwikkelaars nemen dan een deel van het losgeld, berekenen vooraf een tarief of verkopen een tijdsblok waarbinnen de koper toegang heeft tot bepaalde servers”.

Ransomware is zeker niet de enige vorm van cybercrime, maar vanwege de lucratieve aard wel de snelst groeiende.
Swati Khandelwal schrijft voor The Hacker News: “Nieuwe RaaS-bedreigingen zijn schokkend goedkoop. Een nieuw type malware dat credentials steelt en zich voornamelijk op webbrowsers richt wordt voor maar $7 aan Russischtalige webfora verkocht. Hiermee kun je – zelfs met gelimiteerde technische kennis – zoveel computers hacken als je maar wilt. Deze Ovidiy Stealer malware verscheen vorige maand voor het eerst maar wordt regelmatig bijgewerkt door de Russischtalige auteurs en actief door cybercriminelen gebruikt”. Het is een angstaanjagende gedachte dat iedereen het zich kan veroorloven om voor een schijntje ransomware te verspreiden.
We verwachten in 2018 dan ook een sterke toename van het aantal ransomware-aanvallen.

Wat kunnen we doen?

Volgens deskundigen kunnen vrij basale maatregelen al een verschil maken. De meeste ransomware-aanvallen zijn niet erg geavanceerd. De slachtoffers geven zich haast vrijwillig bloot. Ze openen en downloaden verdachte bestanden, reageren op phishing of nemen andere onnodige risico’s. Zelfs het updaten van je besturingssysteem en browser kan al helpen. Lewis merkt op: “Om jezelf tegen cybercrime te beschermen heb je in de meeste gevallen echt geen geavanceerde beveiliging nodig”.
Maar internationale samenwerking is ook van kritiek belang. Staatssponsors moeten worden gestraft en er moet meer gedaan worden om een einde te maken aan “staatssheiligdommen” voor cybercriminelen. Omdat dat waarschijnlijk niet snel zal gebeuren kun je het best je persoonlijke beveiliging aanscherpen en ervoor zorgen dat je alleen bestanden van vertrouwde bronnen opent en downloadt.

We hopen dat we het met betrekking tot cybercrime in 2018 bij het verkeerde eind hebben. We houden het in ieder geval goed in de gaten.

mei 18, 2018

https://www.richardvanhooijdonk.com

maandag, mei 21, 2018

Rotterdamse Sociale Alliantie

COLLECTIEVE ARMOEDE

DOOR TJEERD DE BOER
We verdienden vorig jaar als Nederland BV totaal 733 miljard euro, een record bnp en een bewijs dat we de crisis van 2008 te boven zijn gekomen. Toch overheersen in het nieuws berichten dat er geen geld is, voor achterstallig onderhoud, voor extra personeel, bijvoorbeeld in het onderwijs, de zorg, defensie en politie. Vele wegen en bruggen verkeren in een slechte staat. Lonen en uitkeringen nemen netto gezien nauwelijks toe. Vreemd als tegelijk wordt gezegd dat het geld weer tegen de plinten klotst en de nieuwe regering Rutte 3 minstens 10 miljard extra te besteden had. In dit artikel wordt uitgelegd dat Big Business, Banking en Beleggers zo machtig zijn geworden ten opzichte van nationale regeringen, dat zij in toenemende mate hele staten leegzuigen. Belastingontwijking is nog moeilijk aan te pakken en kan ten koste gaan van de welvaartsstaten van weleer.

Eind van de welvaartsstaat?. In artikel nr. 106 legde ik uit wat een verzorgingsstaat is. Het betreft staten met stelsels van sociale zekerheid. Een definitie van verzorgingsstaten in ruime zin betreft ook stelsels van collectief geregelde gezondheidszorg en een geheel van subsidies aan burgers die zonder dat niet of moeilijk bepaalde diensten of goederen kunnen betalen, zoals de huursubsidie. Een welvaartsstaat betreft alle collectieve regelingen en investeringen door de overheid, in de ruime definitie kunnen ook alle organisaties van het maatschappelijk middenveld worden gerekend, zoals voorheen de bedrijfsverenigingen in Nederland. Nederland was model van een corporatistische staat tot de privatiseringen in de jaren ‘90 en later. Organisaties van werknemers en werkgevers waren verantwoordelijk voor de uitvoering van veel socialezekerheidsregelingen, de politiek stelde de regels en condities vast voor de werknemersverzekeringen.

Door rechtse (neoliberale) politieke partijen wordt de overheid graag voorgesteld als een miljarden verslindend monster op kosten van de belastingbetaler. In de praktijk is een tegenstelling tussen overheid en bedrijfsleven allerminst zo scherp te stellen, er is juist vaker sprake van publieke- private partnerschappen. Bijvoorbeeld de aanleg van snelwegen vanaf de jaren ‘50 was een initiatief van de overheid die daarvoor gelden beschikbaar stelde maar vele particuliere aannemers voerden het werk uit. Uiteraard werd het bnp daardoor vergroot als ook het draagvlak voor belastinginkomsten.

De belastingbetaler in de hoedanigheid van kiezer bepaalt hoeveel of hoe weinig overheid men wil. In de landen van het Scandinavische model koos men voor een grote overheid; meer dan 60 % van het bnp wordt besteed aan collectieve uitgaven. In Amerika daarentegen zijn genoeg voorstanders van een minimale overheid, geïnspireerd door o.a. Ayn Rand. In de 19de eeuw bekend geweest als de nachtwakersstaat die enkel verantwoordelijk was voor de openbare orde en defensie.

De vorige eeuw werd bekend als het tijdperk van de grote ideologieën. Communisme en fascisme propageerden een grote overheid waaraan het bedrijfsleven ondergeschikt moest zijn. Gedreven door economische problemen waren velen ontvankelijk voor deze ideologieën met de vlaggen hoog en de rijen gesloten, enthousiast gemaakt ook door schitterende toekomstperspectieven. Gelukkig was het relatief snel gedaan met fascistische experimenten zowel in Duitsland, Italië als Japan tussen 1933 en 1945. Het communisme als experiment kon worden afgeschreven na 1989 onder meer als gevolg van bureaucratische verkalking van de economie door de centrale overheid. In China begon ironisch genoeg na datzelfde jaar een kapitalistisch communisme zonder weerga. In het Westen was men echter in euforie over het einde van ideologieën, behalve de neoliberale leer… We vergaten dat juist China éen alternatief kon zijn in tegenstelling tot ‘There Is No Alternative’ voor neoliberalisme.

Neoliberalisme als politieke keuze. Al eerder gaf ik aan dat de rechtse omslag in de politiek vanaf 1980 deels te verklaren was door een stagnerende economie in de jaren ‘70. Tegenstanders van links verklaarden die stagnatie als gevolg van een te grote overheid en dito belasting- en premiedruk op productie en inkomens. Het bedrijfsleven zat in de knel aldus rapporten van de Commissie Wagner en Berenschot, eind jaren ‘70, het werd tijd voor een terugtredende overheid. Ik duidde in eerdere artikelen aan dat door de economische crisis tussen 1979-1987 een topzware overheid moeilijk meer was te betalen voor burgers en bedrijven, mede omdat bijna 1 miljoen mensen werkloos was naast bijna een miljoen arbeidsongeschikten. Ondanks kritiek en verzet werd later gesteld dat Lubbers met zijn kabinetten in de jaren ‘80 een grote macro economische prestatie leverde met zijn ombuigingen, zoals het terugdringen van een tekort op de lopende rekening van 10 % in 1983 en het sluiten van het Akkoord van Wassenaar met vakbonden en werkgeversorganisaties. Het Poldermodel werd niet aangetast als ook de vele corporatistische organisaties van het maatschappelijk middenveld, zoals GAK en GMD als uitvoeringsorganen voor WW, Ziektewet en WAO door vakbonden en werkgeversorganisaties. Nederland bleef lid van het Rijnlandse model, terwijl Engeland onder het rauwe beleid van Thatcher richting neoliberale USA-model ging.

Afbraak van de welvaartsstaat. Uiteraard is bij velen de afbraak van de verzorgingsstaat bekend, te herkennen aan het minimaliseren van alle uitkeringen naar bijstandsniveau, het stopzetten van de koppeling tussen lonen en uitkeringen voor inflatie en het verscherpen van toekenningscriteria i.h.b. bij ziekte en arbeidsongeschiktheid op langere termijn. Deze afbraak begon in de jaren ‘90, nota bene door de links-liberale (’Paarse’wink kabinetten van Kok. Maar intussen werden vele organisaties van het maatschappelijk middenveld eerst verguisd en vervolgens afgeschaft, zoals de GAK en GMD-en. Het betrof hier de afbraak van de verzuilde, bureaucratische organisaties van het Rijnlandse model die juist als initiatieven van burgers tot stand waren gekomen en de overheid veel beleidsuitvoerend werk bespaarden.

De politiek was in de ban van de neoliberale toverformule PRIVATISERING+ DEREGULERING+ INDIVIDUALISERING+ GLOBALISERING= WELVAART EN WERKGELEGENHEID.

Bij globalisering ging het uiteraard om de ontwikkeling van wereldmarkten voor productie en handel maar in feite ging het om globalisering van het neoliberale model van totale concurrentie. Alle factoren die concurrentie belemmerden, van handelsrestricties tot en met vakbonden moesten worden geëlimineerd. Concreet betekende dit een race naar de bodem omdat die bedrijven met de laagste productiekosten kunnen winnen op globale markten. Er ontstond m.a.w. een tendens naar minimalisatie van loonkosten, ook voor bedrijven die enkel voor een binnenlandse markt leveren. Daar waar het niet lukte om loonkosten te drukken, werd werkgelegenheid verplaatst naar laagste lonenlanden dan wel belastingvrije zones in ontwikkelingslanden.

BIG BUSINESS + BANKING + BELEGGERS = WERELDMACHT =POWER ELITE

Milton Friedman droomde ooit over ‘let business free to govern the world’. Welnu, zijn droom is nagenoeg uitgekomen. Een belangrijke voorwaarde werd de toenemende dominantie van het neoliberale denken in politiek en maatschappij van de meeste ontwikkelde landen, of wel afstand doen van de dominantie van de politiek over het bedrijfsleven. Andere belangrijke verklaringen zijn te vinden bij nieuwe technologische en institutionele ontwikkelingen die enorm versterkend werkten voor globalisering van handel en productie: internet, lage transportkosten, vrijhandelsverdragen en verdergaande automatisering van productie zoals in de autofabricage.

In toenemende mate ging Big Business domineren over de politiek, concerns hadden meer macht dan nationale regeringen en hun overkoepelende samenwerkingsverbanden zoals de EU. Concerns zoals Microsoft bereikten een bijna monopolypositie, anderen vormden wereldconglomeraten. De gedroomde vrije werking van markten conform het model van Adam Smith: kleine aanbieders die niet anderen kunnen overheersen, is een valse droom van de neoliberalen als zij ontkennen dat het nu gaat om de vrije werking van concerns i.p.v. markten!

Vanaf 1998, toen Clinton de Bliley act tekende die alle vrijheid gaf aan banken en bellegers, was een ontketening van de globale financiële sector mogelijk. In eerdere artikelen schreef ik over de handel in termen van 1000-den miljarden van financiële producten wereldwijd. De omvang van die handel overtrof die van de reële economie met een factor 20. Secutarisatie was het toverwoord om van alles, maar vooral diverse schulden, te bundelen en vervolgens op de markt te zetten als een vermogensproduct voor beleggers. Big Banking sloot zich in de jaren nul aan bij Big Business als wereldmacht, die lak hebben aan nationale regeringen met hun regeltjes en belastingen. Tezamen vormen beiden als aangeduid in respectievelijk artikel nr. 88 en 95 een Power Elite die het publiek kent uit de jaarlijkse conferenties in Davos, inclusief Bekende Wereld Mensen als Bono van U2.

De geest is dus uit de fles in de zin dat Big Business, Banking en Beleggers een wereldmacht vormen, niet van zins om zich te onderwerpen of te schikken naar politieke machten van staten en hun samenwerkingsorganen. Nationale welvaartsstaten worden steeds meer bedreigd door ontwijking van regels en belastingen door concerns en ook superrijke individuen. Mogelijk is een wereldregering nodig om een tegenmacht te vormen, maar vooralsnog zit dat er niet in. Hans en ik waren onlangs op een conferentie in Brussel waar werd gewezen op de moeilijkheden om nationale belastingstelsels te coördineren in politieke en juridische zinnen. Geschat wordt echter dat de EU jaarlijks 600 tot 1000 miljard euro aan belastinginkomsten derft. Alleen al Starbucks zou een voorlopige aangifte van 13 miljard kunnen hebben gekregen… Wereldwijd wordt geschat dat ontwikkelde landen 12.000 euro per jaar verliezen aan belastingontwijking. Concerns zoals Shell en Unilever kunnen eisen stellen aan te vormen regeringen en regeer akkoorden, zoals het afschaffen van dividendbelasting twv 1.4 miljard euro: Rutte 3 Helpt…

Er zou dus genoeg geld kunnen zijn voor onderhoud en behoud van welvaartsstaten ware het niet dat het geld stroomt boven en buiten die staten waar het om gaat. Collectieve armoede wordt het gevolg, te zien of te bewijzen met slecht onderhouden wegen, scholen en diverse voorzieningen. Een tegenstelling tussen private rijkdom en collectieve armoe…

maandag, mei 07, 2018

woensdag, mei 02, 2018

Dutch Health Network

Beste lezer,

Dutch Health Network bestaat niet alleen uit de Mastergroep met bijna 70.000 leden. Naast deze grootste aan de zorg gerelateerde netwerk groep behoren ook 20 DHN LinkedIn doelgroepen tot het DHN Platform.

Deze doelgroepen zoals: Vitaliteit, Patiënten, Mantelzorg, Duurzaam ondernemen, Het Nieuwe Werken, ICT, Zorginnovatie, Co-creatie, Coaching, Educatie, Social Media, Zorgmarketing, Kennis, Kwaliteit, Recruiting, Human Resources, Financiën, Schadelastbeheersing, Fraude, Freelancers, ZZP´ers, Interimmers, Studenten, Zorginkopers en Lean Six Sigma vormen samen de gespecialiseerde vertakkingen van ons platform.

Via de link:

http://bit.ly/DHN-LinkedIn-Bereik

kunt u ze bekijken en u desgewenst aanmelden voor een interessante DHN gespecialiseerde doelgroep.

Overkoepelend functioneert de website van DHN (https://dutchhealthnetwork.nl/) als kapstok waaraan ons totale sociale media netwerk is “opgehangen”. Hier vind u ook onze social media kanalen op Twitter, Facebook, Google+, Pinterest, YouTube en Slideshare (https://dutchhealthnetwork.nl/over-ons/links/). Bekijk ze en meld u aan om onze berichten te ontvangen, “retweeten”, “liken” delen en “interessant” te vinden.

Last but not least kunt u zich inschrijven voor de DHN digitale nieuwsbrief (http://bit.ly/Inschrijven_DHN_Nieuwsbrief) zodat u helemaal op de hoogte blijft van de razendsnelle ontwikkelingen in de zorg.

Wij zijn er trots op u nu hier te kunnen melden dat het totale bovenstaande bereik van het Dutch Health Netwerk inmiddels de 150.000 professionals, instellingen, bedrijven en geïnteresseerden heeft bereikt.

Dit was zonder uw steun en inbreng niet mogelijk geweest en wij wilden dan ook onze waardering laten blijken. Samen met u zal het DHN netwerk doorgroeien als platform en een al niet meer weg te denken plaats blijven innemen m.b.t. de informatievoorziening in de zorg.

DHN “ZORG(T) VOOR UW BETROKKENHEID”

Met vriendelijke groet,

Rob Bergers en Mario van Gool

Dutch Health Network

vrijdag, april 27, 2018

woensdag, april 25, 2018

Blockchain info

Een (commercieel) filmpje over een eerste toepassing door de Rabobank: We Trade.

https://youtu.be/9VmK43OxI20

Een (diepgaand inhoudelijk) interview over blokchain:

https://www.youtube.com/watch?v=mSnrjWdR2SY

Een advies van de Rabobank over blockchain.

https://www.rabobank.nl/bedrijven/cijfers-en-trends/wat-kunnen-ondernemers-met-blockchain/

donderdag, maart 29, 2018

zondag, maart 18, 2018

Inloggen Exact online

https://start.exactonline.nl

woensdag, maart 14, 2018

dinsdag, maart 13, 2018

Economische Verkenning Rotterdam 2018

http://www.evr010.nl/verkenning-2018/

This is the first day of the rest of your life