dinsdag, september 30, 2008

zondag, september 14, 2008

Verslag 4 september 2008 deel 1

RENAISSANCE GROEP TE PAARD!

Sinds de ingebruikname van de deeltjesversneller van CERN weet ik het zeker. Afgelopen donderdag hebben wij als eerste die proef gedaan met een prachtige discussie waarbij oude- en nieuwe tijd overbrugd werden.
Eerst zijn we opgeschud in onze dagelijkse waan. Ik vergeet niet hoe Herman Wijffels en ik in dat SER gebouw in één klap vijftien warme mensen als een familie bij elkaar kregen. En dat de kern van de Renaissance Groep in feite dáár ligt. In het hart van de mensen. We zijn meer dan een kennisplatform. We delen ook een tijdsgevoel met elkaar. Man van het eerste uur, groepslid Dolf Zantinge bedacht in één van die ontmoetingen dan we in feite een Renaissance Groep zijn. En dat gevoel, dat delen, en die bonte verzameling mooie mensen, dat is wie wij zijn. Doen we dus wat? Ja ook. En genoeg. Aanstaande vrijdag start op het kantoor van Lodewijk de Waal (o.a. bestuurder bij Humanitas), een werkgroep die gaat ingrijpen in het onderwijs. Er is een heel actieve gezondheidsgroep actief waarvan we hopelijk niets gaan merken, omdat die zich inzetten voor actieve en bewuste chronisch zieke mensen. Maar dat doenerschap is goed naast het geweldige van de “meeting of heart and soul”. Het opschudden uit de dagelijkse waan werd ten eerste gedaan door de mensen die mij een stem geven om te zingen; Carla en Paul van To Be. Daarna heeft Hans Hesling ons laten zien hoe gemakkelijk het is om af te rekenen met ons eigen opdringerige ego, door middel van een volstrekt nieuwe vorm van karate.
Na hem kwam de deeltjesversneller pas goed op gang. Onze speciale gast Toine Manders (Europarlementarier voor de VVD) kwam inspiratie opdoen. Maar het probleem was dat zijn instelling vooral op “uitzenden” stond. Onze groepsleden leden hebben driftig gezocht naar het knopje “Ontvangen”, maar verder dan een gastvrije uitnodigingen bij Toine Manders in Brussel kwam het niet. Toine is een mooi mens, maar deels bevangen (nog niet gevangen) door het systeem. Hij wil het anders doen, maar bungelt met handen en voeten uit de Europa Express. Een trein die rijdt omdat ‘ie nu eenmaal moet rijden’. In die trein bevinden zich veel mensen die er niets te zoeken hebben, verstoten experts waar niemand naar luistert omdat ze geen mooie dingen te vertellen hebben, doemdenkers die de roddelpers blij maken, en beleidsmakers die verzinnen dat het in Spanje misschien wel niet zo donker is als in Noorwegen, maar dat de wegen er donkerder zijn dus we lichtjes aan moeten doen als we autorijden, in heel Europa. Het is dus een bonte verzameling, en het best kunnen we de Europese gebouwen vergelijken met een grote kippenren, waarbij gefrustreerde kippen zich al snel ontdoen van hun veren, terwijl de meest handige kippen voorop staan om door de echte haantjes in het gezelschap daadwerkelijk bevrucht te worden. Een systeem dus waar je niet vrolijk van wordt. Niettemin is het wel het systeem dat ons in deze nieuwe eeuw dient te leiden, te inspireren en ondersteunen.
(vervolg)

verslag 4 september 2008 deel 2

Het is ons politieke beleid. De Haagse politiek is in feite een boeren klompendans, vergeleken met de Europese problemen die in Brussel en Straatsburg behandeld worden. Als je dus een nieuwetijdsdenker bent, dan wens ik je veel geluk. De slagbomen naar Brussel staan naar beneden en de ophaalbrug bij Straatsburg staat omhoog.
Bovendien zijn nieuwetijdsdenkers zeer vervelende mensen die geen rekening houden met een bestaand beleid of met oude gedachten die veilig aanvoelen zodat elke verandering per definitie omslaat in angst en dus weerstand en afwijzing. Wat hebben we dus nodig? Een Paard van Troje! We stoppen enkele kerngroepleden van de Renaissance Groep in dat paard, en we laten Toine het cadeautje op de Brusselse pleinen in ontvangst nemen. Uiteraard trekken we onze golfbroek aan, we schenken Europese wijn, en eten een Nederlandse haring als eerbetoon aan de Nederlandse actie. We zorgen voor voldoende toiletgelegenheid, want iedereen denkt dat hij zijn of haar plas moet doen om het erna te laten blijven wat het was. Het zal dus druk worden in de sanitaire ruimte. Maar dan klimmen in het holst van de nacht, mannen en vrouwen met een rebellerend karakter, uit dat paard. In mijn droom zag ik Marjolein Hins zichzelf uit de buik van het paard scheuren, en zich bungelend vastklampen aan nog niet nader te definiëren lichaamsdelen om niet te vallen. (ik denk dat dit een hengst was). Daarna zag ik Foppe Seekles op z’n minst ook uit dit paard klauteren, hoewel het niet nodig is want Foppe heeft de eigenschap meestal rustig door de voordeur te wandelen en iedereen de schrik op het lijf te jagen met een totaal andere visie op de systematische orde die heerst. Het Paard is niet ons enige wapen. Juist mensen die in de vorige eeuw geleefd hebben en het systeem kennen, kunnen ons vanuit de oude gedachten, heel goed meehelpen. We hebben dus oprechte mensen nodig die invloed hebben in het systeem om het van binnenuit te beďnvloeden. En het Paard met Toine helpt om in één klap veel gedachten in één kamp te brengen.
Maar Toine kan nog niet duwen. Toine kan nog niet ontvangen. En dan krijgt hij dus niet de inspiratie die hij wil. Maar hij is wel een mooi mens. Dus omarmen we hem. En we gaan zijn knopje zoeken, met z’n allen. Hij heeft ergens een knopje “ontvangen”. En we gaan dus gebruik maken van de uitnodiging om met hem naar Brussel te gaan. Wij zijn het Paard, Toine trekt ons door de slagbomen. Daarna moeten we het nog wel zelf doen, tenzij Toine kan gaan “ontvangen” en we samen in Brussel een strategie bedenken om oude rituelen, oude wetgeving, oude angsten vooral te vervangen door de verlossende mogelijkheden van een nieuwe tijd. Het is niet zo moeilijk. Het is een kwestie van evolutie. Nog niet zo lang geleden liepen onze voorvaderen nog met knotsen door de inmiddels aangeharkte tuintjes van Staphorst. Veel later leerden we industrieën te bouwen en te overleven. Nu leren we meer over onszelf, als spirituele wezens in een ons totaal vreemde omgeving. We kennen wat natuurwetten, maar geloof me, het spelletje in Geneve van CERN, is als de blinde die speelt met draadjes die verbonden zijn aan een op hem gericht kernwapen. En moeten we dus bang worden? En het raam uitspringen? Nee, we moeten even wachten, want er zijn straks helemaal geen ramen meer. En we hoeven dan ook niet meer te springen. We kunnen inderdaad verdwijnen in een zwart gat. Maar hoe gezellig, dat gaan we dan gezamenlijk doen. En mogelijk is dat een enorme transformatie. Laten we het dus van de zonnige kant blijven zien.

(vervolg)

Straks groeit de Renaissance Groep, door een tijdsprong, als prachtige paarse zonnebloemen in de berm van een ons nog onbekende planeet. We kunnen ons dan wel niet verplaatsen, maar veranderen kunnen we wel. Onze kleur kan geel worden!
Het aspect 2012 is nog erg beladen bij ons. Het ene kamp wil niet wachten op een tijdsprong, het andere kamp ziet er wederom een angsthazerige millennium ontwikkeling in. En het vervelende is dat we het pas weten als we het niet meer kunnen weten. Het enige dat we kunnen doen is de planeet, onze natuur, niet teveel te tergen met onze aanwezigheid. Daag God niet uit, daag de Kosmos niet uit, Daag Mohammed niet uit… elke Bijbel en Koran spreekt over hun Toorn. En die is niet mis. Angst is het medicijn om ons niet wakker te maken. Angst is onze verslaving. Daar kunnen we als Renaissance Groep wat aan doen. Om die reden roep ik ook iedereen op om vooral bij media contacten, als het erg ego is en alles lekker over je bedrijf of jezelf gaat, even helderheid van geest te krijgen. Even wakker worden. Oja, Renaissance Groep. Vernoem dit dus ook. Laat mensen weten dat er in de kippenren van de dag, ruimte is voor rust en contemplatie. Foppe Seekles heeft ons toegelicht dat er internationaal nu daadwerkelijk soortgelijke groepen als het onze van de grond komen. En we gaan Foppe dus ook ondersteunen in dat opzicht.
Verder nog een punt van zorg. Veel initiatieven worden door mij en enkelen van ons bedacht en opgezet. Vaak zijn er dus een beperkte groep mensen veel te actief, terwijl een grotere groep om hun rapportages vraagt, hun inspiratie wil hebben, en met hen ervaringen wil delen. Daardoor moeten initiatiefnemers, toch al beperkt in getal, ook nog eens separate afspraken maken met mensen die eventueel aan het initiatief willen meedoen. Omdat initiatiefnemers behoefte hebben aan een kwalitatief volume, zullen ze in principe iedereen die zich aandient, in de eerste plaats een kans geven. Soms gebeurd dat in één op één gesprekken, en soms in een groepsgesprek zoals enkelen van ons al bedacht hadden. Toch denk ik dat initiatiefnemers nog teveel gevraagd wordt om hun afrekening als bewijs van het bestaan van onze groep. De groep heeft zich al bewezen bij de oprichting. We zijn in getal nu 92 mensen groot, waarvan gemiddeld 20 mensen zijn gebleven als kerngroep lid en initiatiefnemer. Mijn oproep is dus aan de resterende mensen om ook zelf initiatief te ontwikkelen. Er gaat nog zo veel niet goed in de wereld. Laat dus de oude garde nu ook weer niet naar Brussel gaan, maar doe ook mee. Actief. Breng je zorg in. Breng je frustratie in. En kom met alternatieven. Op het gebied van Water is ons lid Jan van Buuren heel actief. We horen weinig van hem omdat hij handen en voeten nodig heeft om zijn initiatief te begeleiden. Hij heeft geen tijd voor terugkoppeling of aanbrengen van bewijs van bestaan. Daar is hij te druk voor. Help dus, sluit aan of start zelf. Lees de Telegraaf, geef je eigen antwoord. Elke dag de Telegraaf levert je elke dag drie nieuwe werkgroepen en initiatieven op. En als die werkelijk iets veranderen, dan is de Telegraaf een pagina minder vol. Als de Telegraaf dus verworden is tot een dorpsblaadje, of hun format totaal gewijzigd is, dan doen wij het goed.

(vervolg)

Binnenkort dus een Paard van Troje in actie. Wie rijdt er mee in het Paard? Het is ons beleid om vanuit de oude gedachten te meanderen, en zo onze nieuwe ideeën in te brengen in het systeem. We zijn een Trojaans Virus. En dat is zeker nodig nu de Europese kussens weer worden opgeschud. Ook onze marketing moet dus veel beter (het is mijn vak, maar ik ga er wel werk van maken). En volgend jaar liggen er plannen om samen met To Be nog intensiever te gaan werken aan dat diepste gevoel in ons. Dat gevoel dat maakt dat wij die Renaissance Groep zijn. Gaat heen en vermenigvuldigd u? Dat zullen we dus gaan doen! Het wereldwijde gevoel dat je deelt met elkaar. Share the passion. Renaissance Groep.
En dank vrienden, voor al jullie betrokkenheid, en noteer: donderdag 27 november 2008. Vermoedelijk op een andere locatie dan we gewend zijn! (vlakbij Goudriaan). En op een andere tijd: 16.30 – 19.30 uur.
Wie mag ik verwachten? En wie zit vast in de waan van de dag?

Met mijn hartelijke groet,

Ton Plekkenpol Renaissance Groep

This is the first day of the rest of your life