zondag, oktober 26, 2008

Alumnivereniging Hogeschool Rotterdam

Alumni Businessclub CMI

Alumni Businessclub CMI

Het openingsevent is op 11 november 2008 op de P. de Hoochweg in Rotterdam
Ben je oud Informaticastudent van de Hogeschool Rotterdam, RIVIO, Media aan de Maas, HEAO, HIO of een andere opleiding in de ICT kom dan!

Leuk om je (oude) CMG collega’s weer eens te zien

Meld je even aan op de website http://www.abcmi.nl

Tot gauw!

Chris Noordam

Vrijheid in werk

Workwide

Software anno 2008

Netive

Innovatie in HRM

HRPuzzle

dinsdag, oktober 14, 2008

zondag, oktober 12, 2008

Giovanni Arrighi

Giovanni Arrighi beschrijft in het artikel ‘The Rise of East Asia in World Historical Perspective’ (1997) hoe de economische macht langzaamaan van het Westen naar Azië verschuift. Hij plaats zijn theorie over het toekomstige wereldsysteem in een historisch perspectief. In het boek ‘The Long Twentieth Century’ (1994) beschrijft hij de geschiedenis van het kapitalisme als een opeenvolging van hegemoniale staten. Deze staten worden steeds groter en machtiger en zorgen voor een ontwikkeling en verbetering in de organisatiewijze van het kapitalisme. Arraghi werkte meerdere malen samen met Immanuel Wallerstein, wiens werk gelijkenissen heeft met de theorieën van Arrighi.



David Rothkopf

David Rothkopf is auteur van het boek ‘De Superklasse; het onzichtbare netwerk van een wereldwijde machtselite’ (2008). Rothkopf stelt dat er ongeveer 6000 mensen op de wereld zijn die de geschiedenis bepalen. Deze elite is onzichtbaar, wordt niet democratisch gekozen en staat grotendeels in dienst van de macht en het prestige van het grote geld. Rothkopf kent deze elite omdat hij er min of meer deel van uitmaakt: als voormalig assistent van een Wall Street-bankier en als plaatsvervangend onderminister van Buitenlandse Handel onder Clinton heeft hij het merendeel van de elite ontmoet. Zijn superklasse bestaat uit de bestuursvoorzitters van de grootste bedrijven, de managers van de grootste hedgefondsen, de belangrijkste staatshoofden en regeringsleiders, actieve miljardairs, oliemagnaten, de grootste mediatycoons en IT-ondernemers, topmilitairen, religieuze leiders, een handvol bekende schrijvers (Paulo Coelho), wetenschappers en kunstenaars (voorman Bono van U2) en zelfs enkele ‘schaduwelites’ van terroristische leiders (Osama bin Laden) en topcriminelen. Het zijn overwegend witte oudere mannen, de gemiddelde leeftijd is 58 jaar en ze zijn bijna allemaal superrijk: bijna duizend zijn miljardair en bezitten samen twee keer zoveel geld als de armste 2,5 miljard mensen van de wereld.

Rothkopf ziet de ‘omgekeerde globalisering’ ook. Hij verwacht dat net als de economische dominantie het zwaartepunt van de superklasse de komende jaren zal verschuiven. Op dit moment is Steve Schwarzmann een typische representant van de superklasse, straks is dat misschien Richard Li, de zoon van Li Ka-Shing. Li Ka-Shing is president van Hutchinson-Whampoa (indirect eigenaar van de Nederlandse drogisterijenketen Kruidvat) en Cheung Kong holdings. In 2007 was hij de rijkste investeerder van Azië met 23 miljard dollar en de op acht na rijkste man ter wereld. Richard Li is de eigenaar van het grootste telecombedrijf van Hongkong PCCW en de Pacific Century Group. Met 1,3 miljard dollar staat hij op de 754e plaats in de miljardairslijst van Forbes .

Amy Chua

Amy Chua schreef het boek ‘Day of Empire: How Hyperpowers Rise to Global Dominance--and Why They Fall’ (2007). Chua concludeert uit haar onderzoek naar alle supermachten uit de geschiedenis, inclusief de Nederlandse, dat de duurzaamheid van een supermacht samenhangt met de mate van (relatieve) tolerantie jegens minderheden. Een van de dynastieën die ze beschrijft is de Tang Dynastie, die door historici gezien wordt als een van de hoogtepunten in de Chinese beschaving. Na de religieuze en culturele tolerantie die China vanaf de Tang Dynastie tot de Ming-periode kenmerkte, keerde het land in zichzelf en begon de lange weg omlaag die het uiteindelijk ver deed achterlopen bij het Westen. Dit is een interessant gegeven met de hernieuwde hegemoniale positie die China aan het verkrijgen is. Zo tolerant komt China immers niet over jegens minderheden.

Chua is opgegroeid als lid van de Chinese minderheid op de Filippijnen. De economische en politieke implicaties van minderheden komen veelvuldig terug in haar werk. Zo betoogde ze in haar eerdere bestseller ‘World on Fire’ (2002) dat het lukraak opleggen van de vrije markt en democratie vaak tot chaos en geweld leidt. Etnische haat krijgt vrij spel, waarvan etnische minderheden het slachtoffer worden

Parag Khanna

Parag Khanna is een oud-leerling van Kishore Mahbubani. Khanna is in 1977 geboren in India, maar opgegroeid in de Verenigde Arabische Emiraten, de VS en in Duitsland. Voor zijn eerste boek ‘The Second World: Empires and Influence in the New Global Order’ (2008) heeft hij de afgelopen drie jaar meer dan 100 landen bezocht. In zijn boek stelt hij dat de wereld geostrategisch niet langer unipolair is georganiseerd, maar tripolair. Door de globalisering kent de wereld nu en de komende decennia drie imperiale rijken (gericht op uitbreiding): de VS, de EU en China. Alle drie zijn het verschillend georganiseerde en opererende grootmachten. Khanna noemt in zijn boek ook voorbeelden van landen, zoals Rusland en India, die volgens hem niet de potentie hebben om ook zulke grootmachten te worden

Kishore Mahbubani

Ruim tweeduizend jaar was Azië het centrum van de wereld. Na een adempauze van een paar honderd jaar keert het nu terug naar zijn natuurlijke positie. De 21ste eeuw wordt de eeuw van Azië en het is in ons aller belang dat het Westen dit onder ogen ziet, waarschuwt Kishore Mahbubani, oud-ambassadeur bij de VN.
We staan aan het begin van een nieuw tijdperk volgens Kishore Mahbubani, rector van de Lee Kuan Yew School of Public Policy in Singapore en auteur van het spraakmakende boek ‘The New Asian Hemisphere: The irresistible Shift of Global Power to the East’. De ongekend snelle opkomst van het oostelijk halfrond zal de wereld drastisch beïnvloeden, even ingrijpend als de opkomst van het Westen ooit deed. En het is verontrustend dat het Westen niet in staat is deze nieuwe realiteit te erkennen en blijft vasthouden aan haar veronderstelde superioriteit op economisch, militair en moreel gebied.

Het Westen slaat zichzelf sinds het einde van de Koude Oorlog zelfvoldaan op de schouders maar dit triomfalisme is volgens Mahbubani misplaatst. De voormalige diplomaat noemt de strategische incompetentie van Amerika en Europa verbijsterend. Als voorbeelden noemt hij onder meer de mislukte hervorming van internationale organisaties, het klimaatprobleem en bovenal het Westerse onvermogen een brug te slaan naar de moslimburen in binnen- en buitenland. En ondertussen blijft het Westen de rest van de wereld kritiseren en de Westerse waarden opdringen.

Dit kan zo niet doorgaan. Mahbubani noemt het de hoogste tijd dat wij inzien dat de wereld verandert en dat er verschillende samenlevingen naast elkaar bestaan, met verschillende waarden en wegen naar ontwikkeling. Het Westen moet daarbij het idee loslaten dat het kan blijven doen wat het maar wil en dat de rest zich wel aanpast. “Júllie moeten je aanpassen”, aldus Mahbubani. Het kan immers niet zo zijn dat 12 procent van de wereldbevolking de overige 88 procent blijft domineren.

Ter illustratie noemt hij de regel dat de twee machtigste financiële instellingen van de wereld standaard een Europeaan en een Amerikaan als hoofd hebben en daarmee 3,5 miljard mensen bij voorbaat uitsluiten. “En hoe kan het zijn dat België binnen het IMF meer stemmen heeft dan China?!”

In Tegenlicht een gesprek over het westerse onvermogen een antwoord te formuleren op de veranderende wereld. “Jullie houden je bezig met het herschikken van de dekstoelen op de Titanic, terwijl die aan het zinken is.”

This is the first day of the rest of your life