maandag, juni 30, 2014

De 14 beste vernieuwers van 2014

Een jury onder leiding van ontwerper Daan Roosegaarde heeft uit meer dan 200 inzendingen de 14 beste vernieuwers van het jaar gekozen.
De radicale vernieuwers zijn mensen en organisaties die hun ideeën over sociale en duurzame vernieuwing in de praktijk brengen, vaak tegen de stroom in. Dit zijn de winnaars van deze tweede editie, verdeeld in drie categorieën.

1. Radicale vernieuwers van het jaar

Guido Staveren van Dijk is de drijvende kracht achter Moyee Coffee. Hij wil de koffiehandel op z’n kop zetten door ook te branden en te mengen in landen, die gewoonlijk slechts de bonen uitvoeren. Hij is begonnen in Ethiopië.
http://www.moyeecoffee.com/

Claire Vlug en Sigrid van de Poel werken bij de Jeugdbescherming Regio Amsterdam. Zij hebben de zorg drastisch hervormd waardoor gezinnen nu te maken krijgen met één plan van aanpak en één hulpverlener.
http://vom-online.nl/wat-doen-wij%3F/columns/514/claire-vlug%3A-van-perverse-prikkels-tot-social-impact-bonds.html
http://www.bjaa.nl/veelgestelde-vragen/taxonomie/news

Niek van Hengel en Jip Pulles zijn de oprichters van Granny’s Finest. Grootmoeders haken en breien kleding van jonge mode-ontwerpers. Het is een duurzaam kledingmerk en handwerkclub tegelijk.
http://www.grannysfinest.com/

Joost de Kluijver haalt met Closing the loop afgedankte mobieltjes terug uit enkele landen in Afrika om ze hier te kunnen recyclen. Hij werkt daarbij nauw samen met schroothandelaren in Kenia, Oeganda, Ghana en Nigeria.
http://closingtheloop.eu/

Jan Mokkenstorm is psychiater en zette 113Online op. Dit is een online platform voor zelfmoordpreventie, bemand door vrijwilligers en psychologen. ‘Praten is essentieel, luisteren zonder oordeel ook.’
http://www.113online.nl/

2. Radicale vernieuwers van de toekomst

Hasmik Matevosyan is een jonge kledingontwerpster die voor de modewereld een ontwerpsysteem en businessmodel bedacht om kleding duurzaam te kunnen produceren.
http://hasmikmatevosyan.com/home/

Matthijs Guichelaar, Remco Wileke en Aart van Veller zijn de mannen van Vandebron. Zij bieden consumenten de mogelijkheid groene stroom direct van de producent te kopen.
https://vandebron.nl/

Twaalf jeugdhulporganisaties richten Sam op, een digitaal platform waar ouders en jongeren terecht kunnen met vragen over opvoeden en opgroeien. Bezoekers kunnen rechtstreeks in contact komen met de hulpverlener die zij zelf kiezen.
http://www.sam-amsterdam.nl/

Siemen Cox en Mark Slegers hebben in het vroegere Rotterdamse zwemparadijs Tropicana hun eigen, volledig duurzame oesterzwammenkwekerij opgericht, RotterZwam groeit op een voedingsbodem van koffiedrab en schillen.
http://www.rotterzwam.nl/

Adrian de Groot Ruiz wil met True Price ook de sociale en milieukosten van producten zichtbaar maken. Daarmee kunnen bedrijven zich ook transparanter tonen tegenover bewuste consumenten.
http://www.ncdo.nl/trueprice

3. Radicale vernieuwers oeuvreprijs

Mark Woerde is een sociale reclamemaker . Hij maakt ‘wereldverbeterende’ campagnes. Een van zijn laatste projecten was ‘Sweetie’ , het virtuele meisje dat Terre des Hommes inzette om pedofielen online te ontmaskeren.
http://www.letsheal.org/

Stef van Dongen richtte ‘Enviu’ op. Een platform dat veelbelovende ondernemingen met een duurzame, sociale ambitie helpt hun plannen uit te voeren. Enviu is actief in dertig landen.
http://enviu.org/

Johan Idema wil mensen op een andere, actieve manier naar beeldende kunst laten kijken. Zo organiseerde hij in de Amsterdamse Stadsschouwburg ‘een voorstelling’ waarbij verschillende schilderijen werden gepresenteerd.
http://johanidema.net/

Mieke van Heesewijk en Josien Pieterse richtten ‘Netwerk Democratie’ op om democratische vernieuwingen te bevorderen. Zo waren zij betrokken bij de oprichting van Publeaks, waar klokkenluiders anoniem informatie met de media kunnen delen.
http://netdem.nl/en/mieke-van-heesewijk/
http://netdem.nl/en/josien/

Radicale vernieuwers is een initiatief van Vrij Nederland en Kennisland, denktank voor sociale vernieuwing, en wordt ondersteund door Stichting DOEN, fonds voor duurzame, culturele en sociale initiatieven.

De jury: Daan Roosegaarde, Chris Sigaloff (Kennisland), Frits van Exter (Vrij Nederland), Maurice Specht (sociaal ondernemer) en Martine Postma (Repair Café, Radicale vernieuwer 2013).

dinsdag, juni 24, 2014

Rotterdams verhalenproject over de maakbaarheid van het geluk

Rotterdams verhalenproject over de maakbaarheid van het geluk.

Verhalenmachine, website en programmering.

http://www.rotterdamsgeluk.nl/nl/home

Stichting Shoot-n-Share / Veldwerk

‘You win some, you lose some’ is een verhalenproject waarin Rotterdammers op zoek gaan naar ‘de maakbaarheid van het geluk’.

Het resultaat? Een rondreizende verhalenmachine en webplatform die verborgen verhalen en unieke inzichten van Rotterdammers (uit de marge) bundelt en aan de stad laat horen.
In samenwerking met o.a.: Pauluskerk Rotterdam, Pauluskerk Nieuwe Grond, Nico Adriaans Stichting, ViaKunst, Museum Rotterdam, Belvédère Verhalenhuis Rotterdam, Leeszaal West, Radio Rijnmond, Gemeentearchief Rotterdam, Radar Uitvoering Zorg en Welzijn.

‘You win some, you lose some’ wordt mede mogelijk gemaakt door: VSBFonds, SKANfonds, Stichting Interkerkelijk Oriëntatie Centrum, Deelgemeente Rotterdam Centrum, Stichting Bevordering van Volkskracht, Stichting Rotterdam, FondsDBL, Stichting Solidarodam, Haëlla Stichting en G.Ph. Verhagen-Stichting.

Bedrijven en instellingen
De Aanpak
Gemeente Schouwen-Duiveland, het Welzijnshuis
Erasmus Universiteit Rotterdam
Historisch Museum Rotterdam, het Schielandshuis
MAMA: Showroom for Media and Moving Art Rotterdam
Studeren Zonder Drempels
Studium Generale/Erasmus Cultuur Rotterdam
Stichting MEE Rotterdam Rijnmond
Stichting Platform Agenda 22 (SPA22)
Stichting Shoot-n-Share
Stichting Skyway
Vereniging van Gehandicaptenorganisaties Rotterdam (VGR)
Witte de With, centrum voor hedendaagse kunst

Scholen
Accent Praktijkonderwijs Centrum
Accent Praktijkonderwijs Delfshaven
LMC Zuiderpark
LMC Praktijkonderwijs Huismanstraat
Montessorischool De Korf
VSO Herenwaard

http://www.veldwerkweb.nl/projecten/

Participatiewet in Eerste Kamer

De Eerste Kamer buigt zich 24 juni over de Participatiewet, de wet die de schotten tussen de sociale werkvoorziening, de bijstand en wajong moet weghalen.

Regeldruk
De Participatiewet moet op 1 januari 2015 ingaan met als doel mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan het werk te helpen. Gemeenten moeten de wet gaat uitvoeren. Door de uitvoering van de wetten omtrent bijstand, wajong en de wsw grotendeels samen te voegen moet bureaucratie en regeldruk verlaagd worden. De Participatiewet is daarmee één van de grote decentralisatiewetten van dit kabinet.

Wwb
In de wet staat onder meer dat er 125 duizend extra banen (garantiebanen) komen voor mensen met een lange afstand tot de arbeidsmarkt. Ook zullen sociale partners ervoor zorgen dat er nieuwe, reguliere loonschalen komen tussen 100% wettelijk minimumloon en 120% wettelijk minimumloon. Er stromen geen nieuwe mensen in de Wsw en de Wajong. De huidige Wajongers blijven bij het UWV en vallen dus niet onder de gemeenten. Tegelijk met de Participatiewet bespreekt de senaat ook de nieuwe bijstandswet. Hierin wil het rijk meer uniformering van arbeidsverplichtingen zoals vrijwilligerswerk. Tegelijkertijd moeten gemeenten maatwerk gaan leveren en daar de vrijheid voor krijgen.

Ruime meerderheid
In de Tweede Kamer hebben niet alleen de regeringspartijen PvdA en VVD maar ook D66, ChristenUnie, SGP , CDA en Bontes ingestemd met de Participatiewet. Naast de Participatiewet en de Wwb gaat binnenkort ook de Quotumwet naar de Tweede Kamer. Ook die wet moet op 1 januari 2015 ingaan en regelt wat er moet gebeuren mochten werkgevers niet op schema liggen met de te realiseren garantiebanen.

http://www.eerstekamer.nl/wetsvoorstel/33161_invoeringswet

zondag, juni 22, 2014

zaterdag, juni 21, 2014

Mijn dochter krijgt slecht onderwijs op het mbo

De pabo wil mbo-ers kunnen weren (Voorpagina, 10 maart) en dat kan ik me goed voorstellen. Mijn dochter zit op het mbo en krijgt slecht onderwijs. Een groot deel van de jongeren volgt daar opleidingen omdat zij ertoe gedwongen worden door het ministerie van Onderwijs. Jongeren tot 23 jaar moeten naar school tot ze een startkwalificatie hebben gehaald. Tot die tijd hebben ze geen recht op een uitkering. Deze groep heeft totaal geen zin in onderwijs, maar ze moet. Het gevolg is dat ze hoppen van de ene naar de andere opleiding, niet of weinig naar de lessen komen (vaak begint het eerste lesuur met drie leerlingen) en de lessen verstoren, onbeschoft zijn, geen boeken bij zich hebben en die ook niet willen aanschaffen.

Ik heb ook een zoon. Die zit op het gymnasium. Daar bruisen de leerkrachten van energie. Ze hebben passie voor hun vak. Dat geldt niet voor de leerkrachten van het mbo. Die zijn vaak ziek en stellen eisen die ze daar-na weer overboord gooien. Van mentorschap en stagebegeleiding is nauwelijks sprake. Het lijkt me ook onbegonnen werk je vak uit te oefenen in zo’n klimaat.

De kleine groep jongeren die wel gemotiveerd is, krijgt weinig aandacht, kan zich niet concentreren en loopt groot risico het hoofd niet boven water te houden. Daar is mijn dochter er één van. Als ouder vind ik dat verschrikkelijk. Ik kán het eigenlijk niet laten gebeuren.

Het mbo wordt in een wurggreep gehouden doordat het ongemotiveerde jongeren moet opnemen, daarmee moeite heeft goede leerkrachten aan zich te binden en vervolgens wordt afgerekend op slechte prestaties. Dat laatste gebeurt door de inspectie, die een ‘zwarte lijst’ opstelt van roc’s die ondermaats presteren. Die is terug te vinden op hun site.

Mijn oproep aan politiek Den Haag: gebruik het mbo niet als vergaarbak. Zo heeft Pieter Hilhorst van de PvdA een aanvalsplan jeugdwerkloosheid gelanceerd: naar school (mbo) of aan het werk. En Fred Teeven van de VVD heeft een wetsvoorstel ingediend waarbij criminele jongeren verplicht worden ondergebracht bij het mbo: ‘voor straf naar school’.

Er zitten namelijk ook jongeren die wél willen en kunnen leren en toch ‘gebrekkig geschoold’ het mbo verlaten. Ze raken teleurgesteld en gedemotiveerd. Zij zijn de dupe van slecht doordachte plannen uit Den Haag.

Renske Luca, Diemen

http://www.beteronderwijsnederland.nl/forum/slecht-onderwijs-vanwege-ongemotiveerde-klasgenoten

maandag, juni 16, 2014

Bouwstenen voor sociaal

http://www.bouwstenen.nl/?q=node/665

zondag, juni 15, 2014

INN010 2e nummer is nu uit

http://www.inn010.com/

INN010 2e nummer is nu uit

http://www.inn010.com/

Jeugdzorg

Nederland kan niet trots zijn op zijn jeugdzorgbeleid. Dat is erop gericht de jeugd onder controle te houden, maar een kind groeit pas op als het gewaardeerd wordt. Na jarenlang klagen is de overheid nu bezig haar beleid bij te stellen. In 2011 werd de Kinderombudsman als waakhond over onze kinderen aangesteld. Dat gebeurde pas na lang politiek getouwtrek in de Tweede Kamer.

De goede wil is er, maar de drang naar controle heeft de organisatie van de jeugdzorg zo ingewikkeld gemaakt, dat er geen helende kracht van uitgaat. Door de alles overheersende controlecultuur zijn wel 17 instanties bevoegd om te controleren. Het is deze controledruk die de karakterontwikkeling van het kind sterk blokkeert. Het kind ontwikkelt zich niet door controle, maar door ruimte voor zijn verwondering en voor zijn spel van zoeken en bewonderen. Dit leerproces van de waaromvraag is voor het kind een spannend avontuur, dat oncontroleerbaar is. Het komt op die manier tot een innerlijke zekerheid die houvast biedt in heel zijn leven.

Jammer genoeg wordt deze zoektocht van het waarom het kind ontnomen door de indoctrinatie van verstandelijke zekerheden. Die zijn controleerbaar en de Citotoets scoort hoog op het verstandelijke controleapparaat. Het overheidsbeleid heeft van de jeugdzorg een controleapparaat gemaakt.  Daardoor heeft het kind weinig kans om als kind op te groeien. Het kind moet volwassen zijn. Men vergeet dan dat het geluk van de mens gedragen wordt door ons innerlijke kind-zijn.

Het geluk van de mens ontplooit zich door de verwondering over het leven, de zorg voor het leven en de verantwoordelijkheid voor het leven. Het wordt ervaren als een diep verlangen naar waardering, dat zich voltrekt in een menselijk contact van liefde. Dat schept ruimte voor het kind om zich te verwonderen. Te sterke controle kan deze vrijheid van het kind verstikken. Het kind tracht die controle te ontlopen en kan dan op gevaarlijke zijsporen verdwalen. Het is dan niet verwonderlijk dat dit gedrag misdadige vormen kan aannemen.

Een gezonde jeugdzorg gaat niet uit van controle als uitgangspunt maar van waardering. Recidivisten voelen zich in de gevangenis thuis omdat ze daar gewaardeerd worden, buiten de gevangenis niet. Hangjongeren blijven aan elkaar hangen omdat ze zich door hun groep gewaardeerd voelen, daarbuiten niet. Waardering is het diepste verlangen van de mens en de belangrijkste bron van zijn levenskracht. In elke mens leeft een diep verlangen naar iets moois. Heling van gebroken jongeren zal daarom alleen slagen als we van deze kracht gebruikmaken en uitgaan van een waarderingssysteem van begrip en liefde. Als ik op mijn eigen gevoeligheid inga, ontdek ik hoe positief ik reageer op iemand die me waardeert. Het is de waardering die de mensen kan aanzetten om te doen wat ze moeten doen.

Hartelijke groet,

Paul de Blot
Hoogleraar Business Spiritualiteit

2015 nieuwe Wet Werk en Bijstand (WWB)

Op 1 januari 2015 gaat de nieuwe Wet Werk en Bijstand (WWB) in.
Dat betekent dat de G4 (Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Utrecht) en hun werkzoekenden te maken krijgen met ingrijpende wijzigingen.

Hoewel de wet formeel nog door de Eerste Kamer moet, de plenaire bespreking staat gepland voor 24 juni 2014, zijn de vier gemeenten al enige tijd druk bezig met de voorbereidingen. Daarbij zijn de taken verdeeld. Iedere gemeente pakt twee wijzigingen op. Rotterdam staat aan de lat voor de tegenprestatie en de norm voor alleenstaande ouders. Projectleider voor Rotterdam, Rene Cannoo legt uit.

WWB en Participatiewet

De Participatiewet gaat ook op 1 januari 2015 in. Vanaf die datum zijn de gemeenten verantwoordelijk voor inwoners die wel kunnen werken, maar daarbij ondersteuning nodig hebben. Zij krijgen nu (deels) een uitkering op basis van de Wet werk en bijstand (Wwb), de Wet sociale werkvoorziening (Wsw) of de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wajong). Dat gaat veranderen met de komst van de Participatiewet. Maar voordat de Participatiewet kan ingaan, moeten er eerst een aantal zaken gewijzigd worden. Dit zijn de wijzgingen in de wet WWB.

Activerend

Het kabinet wil met de WWB mensen met een uitkering stimuleren om actief deel te nemen aan de maatschappij. De wijzigingen die volgend jaar ingaan verplichten hen bijvoorbeeld om een tegenprestatie te leveren en zich te houden aan nieuwe verplichtingen om aan werk te komen. “Op dit moment inventariseren we wat het voor de organisatie betekent om de nieuwe wet te implementeren”, vertelt Rene. Wat betekent dit voor onze beleidsregels, werkprocessen, systemen en gemeentelijke verordeningen? Welke werkzoekenden worden geraakt door de wijzigingen? Bovendien laat het rijk een deel van de invulling van de nieuwe wet over aan gemeenten. Dat betekent dat we beleidskeuzes moeten maken.” Die opdracht wordt bemoeilijkt door een krappe deadline. René: “Op 24 juni moet de Eerste Kamer haar goedkeuring geven. Dan weten we definitief wat ons te wachten staat. Maar daar bereiden we ons nu al intensief op voor zodat we deze zomer direct van start kunnen gaan”.

Samenwerking

Door de invoering van de nieuwe WWB samen voor te bereiden, helpen de G4 elkaar op weg. Bovendien kunnen ze tegelijkertijd onderzoeken op welke punten harmonisatie mogelijk is. “De kracht hiervan is dat gemeenten mee kunnen liften op elkaars goede ideeën”, stelt Rene. En op de punten waar we als gemeenten beleidskeuzes moeten maken is het goed om die af te stemmen”. Elke gemeente heeft een projectgroep ingericht die de implementatie van de WWB begeleid.

De wijzigingen in de WWB zijn als volgt verdeeld:
Rotterdam: Tegenprestatie en de Norm voor Alleenstaande Ouders
Amsterdam: Bijzondere Bijstand en Langdurigheidstoeslag
Utrecht: Kostendelersnorm en gemeentelijke toeslagen
Den Haag: Maatregelen en verplichtingen

Elke gemeente levert voor de onderwerpen bepaalde documenten op. René: “In Rotterdam stellen we bijvoorbeeld een conceptverordening op, we maken een analyse van de wet en bedenken we verschillende scenario’s die we als gemeente kunnen volgen. Ook doen we voorstellen voor ICT mogelijkheden. De andere gemeenten kunnen die documenten dan nog aanpassen aan de lokale situatie en daarna voorleggen aan de raad”.

Gevolgen

De inventarisatie van de wijzigingen is nog in volle gang, maar volgens Rene is al duidelijk dat de aangepaste kostendelersnorm er hard inhakt. “Wie een uitkering krijgt en met anderen in één huis woont, raakt straks een deel van de uitkering kwijt. Veel mensen krijgen daarmee te maken. We moeten precies weten om wie het gaat en een slimme manier bedenken om mutaties bij te houden.
Verder voorziet Rene dat de aanpassing van de bijzondere bijstand en afschaffing van de langdurigheidstoeslag grote gevolgen hebben. “Op dit moment zijn chronisch zieken en gehandicapten ingedeeld in categorieën. Volgend jaar verdwijnen die en moeten we per situatie bekijken op hoeveel bijstand of toeslag iemand recht heeft. Dat vraagt veel van onze uitvoerders.” Een ander aandachtspunt volgens Rene is het feit dat de norm voor alleenstaande ouders vervalt, zij moeten straks een beroep doen op fiscale regelingen van de Belastingdienst. “Als gemeenten kunnen we die mensen natuurlijk niet de uitkering afnemen en dan doorverwijzen naar de Belastingdienst. We zullen een overgangsregeling moeten bedenken om te voorkomen dat groepen ouders straks in financiële problemen komen.

This is the first day of the rest of your life