vrijdag, november 27, 2015

Samen Bouwen We Rotterdam

SAMEN BOUWEN WE ROTTERDAM (SBWR)

Programma bijeenkomst jongeren
Datum: 3 december 2015
Tijd: van 18.00 – 20.00 u
Plaats: WMO Radar, Kipstraat 37 3011 RS Rotterdam

18.00 – 18.15 Inloop, koffie en thee
18.15 – 18.30 Welkomstwoord door John Autar en Maaike Meijer van Samen Bouwen we Rotterdam
18.30 – 18.50 Korte voorstelronde
18.50 – 19.10 Achtergrond SBWR door John Autar
19.10 – 19.30 Interactie door Maaike Meijer
19.30 – 19.45 Vragen, verdere procedure: koppeling aan een oom / tante
19.45 – 20.00 Afsluiting, einde bijeenkomst

http://www.samenbouwenwerotterdam.nl

donderdag, november 19, 2015

CSR pleit voor cybersecuritylessen

06 november 2015

De Cyber Security Raad (CSR) pleit er voor om digitale geletterdheid en cybersecurity onderdeel te laten uitmaken van het onderwijscurriculum. Leerlingen uit het basis- en beroepsonderwijs moeten een zogenaamd ‘digitaal vaardigheidsbewijs’ halen. Dit is volgens de CSR nodig omdat er in Nederland een te kort is aan cybersecurity-professionals. Dit kan negatieve gevolgen hebben voor onze positie als een van de meest concurrerende economieën in de wereld.

Zo schrijft de Cyber Security Raad in zijn ‘advies over cybersecurity in onderwijs en bedrijfsleven’, dat door co-voorzitter Eelco Blok werd overhandigd aan Dick Schoof, Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid. Het advies is mede gericht aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Sander Dekker.

Tekort aan cybersecurity-pofessionals

DE CSR schrijft: ‘De digitale toekomst van Nederland is in het geding door een te kort aan cybersecurity-professionals en een gebrek aan aandacht voor cybersecurity in het basis- en voortgezet onderwijs. Er is onvoldoende aandacht voor algemene cybersecurity-kennis en -kunde bij jongeren en competenties die hen in staat stellen actief en bewust veilig deel te nemen aan de digitale samenleving. Ook sluiten de arbeidsmarkt en de opleidingswereld onvoldoende op elkaar aan, waardoor de kwaliteit van cybersecurity-professionals onder druk blijft staan.’

Daarom adviseert de Cyber Security Raad om dat Nederlandse jongeren goed voor te bereiden op hun digitale toekomst door digitale geletterdheid en cybersecurity onderdeel te laten uitmaken van het onderwijscurriculum. Het gaat dan om de gehele keten van basis- tot beroepsonderwijs. Om jongeren voor te bereiden op een verantwoord en veilig digitaal leven, dienen zij zo vroeg mogelijk te leren omgaan met ICT, digitale media en (persoonlijke) digitale informatie. Dit zou moeten uitmonden in een digitaal vaardigheidsbewijs voor jongeren.

Bedrijfsleven en onderwijs

Bovendien moeten bedrijven zich beter bekwamen in het stellen van de juiste eisen en het creëren van loopbaanmogelijkheden. ‘Bedrijfsleven en onderwijs dienen vraag en aanbod beter op elkaar te laten aansluiten, zodat professionals weten wat er van hen verwacht wordt en zij het cybersecurity-niveau in Nederland daadwerkelijk kunnen verhogen.’ De Cyber Security Raad roept beide bewindslieden op maatregelen te treffen, om zodoende de weerbaarheid van de Nederlandse samenleving tegen cyber-dreigingen te vergroten en de economische positie van Nederland veilig te stellen.

Suzanne Martens

woensdag, november 04, 2015

Oproep tot een cultuuromslag in het onderwijs

2 nov 2015 | Nieuws

In de uitgave van november van vaktijdschrift Profiel roept Marloes van der Meer, mbo-docent Pedagogiek & Omgangskunde en was Mbo-docente van het jaar 2014-2015, op tot een cultuuromslag.


Zij schrijft: ‘Onderwijs staat of valt met de kwaliteit van de docent voor de klas’, het maakte niet uit met wie ik dit jaar sprak, of in welke setting ik verkeerde, men was het hier unaniem over eens. Fantastisch daarom dat de cao docenten faciliteert door een flink aantal uren en mogelijkheden beschikbaar te stellen ten aanzien van scholing, professionalisering en studiefaciliteiten. Ik vraag me echter af of deze mogelijkheden wel voldoende benut worden. Vooruitblikkend op het lerarenregister dat in 2017 verplicht gesteld wordt, wil ik daarom graag een kritische blik werpen op de huidige onderwijspraktijk, die, naar mijn mening weerbarstiger is dan wat men uit op basis van de officiële stukken zou kunnen afleiden.

Ik leer dagelijks. Niet door boeken te lezen, colleges en/of studies te volgen, maar doordat ik constant feedback krijg en vraag van mijn studenten; deze is de ingang voor mijn verdere ontwikkeling. Ik heb hier geen scholing, professionaliseringsuren of studiefaciliteiten voor nodig. Wat ik als docent wel nodig heb, is professionaliseringstijd/-middelen om de ontvangen feedback om te kunnen zetten richting ontwikkeldoelen en om me aan de hand hiervan verder te kunnen ontwikkelen. Zo gaven studenten mij aan het eind van deze periode bijvoorbeeld terug: ‘Sommigen van ons hebben extra hulp nodig, anderen vervelen zich al snel. Je doet je best om hier wat mee te doen, maar dat lukt soms nog niet zo goed.’ Een vraag om professionalisering richting differentiatie is geboren en volgens de cao kan ik met dit verzoek naar mijn manager die mij vervolgens in staat zou moeten stellen om me hierbij (binnen de gestelde normen) te faciliteren.

Geen tijd, geen geld

Helaas. Er is geen tijd, geen geld en bovendien staat er al een groot aantal scholingsmomenten op het programma die door het roc zelf zijn geïnitieerd. Ook daar zal ik vast wat uit kunnen halen. Een ander voorbeeld. Er komt een nieuw kwalificatiedossier aan. Ik ben gevraagd om dit proces te coördineren voor de afdeling. Een geweldige klus, maar ook een klus die me onbekend is. Niet alleen voor mij, maar voor vele andere docenten die deze klus ook zullen moeten gaan klaren. Opnieuw een vraag naar professionalisering, maar ook dit gaat niet op. Een gedreven projectleider moet voldoende begeleiding kunnen bieden.

Het lastige is, en dat begrijp ik volkomen, dat het lesgeven te allen tijde voorgaat en dat roosters niet ‘zomaar’ aangepast kunnen worden. Daar komt bij dat maar een select deel van de docenten op de hoogte is van de mogelijkheden die het cao biedt. En men kan natuurlijk niet ageren op iets wat onbekend is.

Cultuuromslag

Toch doe ik een oproep tot een cultuuromslag. Wil ik mezelf als docent blijvend professionaliseren en ontwikkelen, wat ik als een vereiste voor goed docentschap zie, dan moet ik daadwerkelijk gefaciliteerd worden. Professionalisering moet geen hobby zijn, die ik – na een heftige werkdag – in de avonduren en/of het weekend uitvoer. Het moet een vast onderdeel zijn van de beroepspraktijk, waarop ik moet worden aangesproken, en zal daarom een vaste plek moeten krijgen in de beroepspraktijk van mij als docent.

Dat betekent dat er geïnvesteerd moet worden in randvoorwaarden waarin de docent als professional ruimte krijgt om zich te scholen, om in gesprek te gaan met collega’s, met het bedrijfsleven, dat deze mag oefenen, mag experimenteren en leren.

Dit vraagt om omdenken, om systeemverandering en om denken in mogelijkheden. De noodzaak is mijn inziens groot, zeker met het oog op het verplichte lerarenregister. Maar het zal de onderwijskwaliteit ten goede komen, daar ben ik van overtuigd.

This is the first day of the rest of your life