zondag, september 14, 2014

Talenten ontdekken

http://investeerintalent.nl

dinsdag, april 08, 2014

Opening digitaal testlokaal door CHEMProjects B.V.

CHEMProjects B.V. heeft zich ten doel gesteld om een bijdrage te leveren in het oplossen van de jeugdwerkloosheid.

Veel van de jongeren zitten op dit moment thuis en zij zijn hard nodig binnen de arbeidsmarkt en dan meer specifiek binnen de technische branches.

Het probleem is alleen dat veel van deze jongeren een verkeerde studiekeuze hebben gemaakt en daarom niet aan betaald werk kunnen komen.
Om de leerlingen te helpen bij het onderbouwen van hun studie- en beroepskeuze hebben wij een digitaal testlokaal ingericht waarin elke leerling een maximaal aantal van 82 testen kan afnemen.

In de dagelijkse praktijk zal er natuurlijk slechts sprake zijn van een viertal of vijftal testen aan de hand waarvan een leerling zijn beroepskeuze en bijbehorende motivatie objectief kan laten testen; In het digitaal testlokaal bieden wij o.a. de volgende testen aan :

Assessment 1:
• Selectie assessment
• Onder andere een managementtest

Beroepskeuze:
• Beroepskeuzetest
• Studiekeuzetest
• Werkwaardentest
• Competentietest
• Persoonlijkheidstest

Assessment 2:
• Ontwikkel assessment
• Onder andere een 360° competentietest

Loopbaanondersteuning:
• Werkstijltest
• Competentietest
• Kerntyperingstest
• Persoonlijkheidstest
• Werkwaardentest

Het werken in een team:
• Groepsrollentest
• Werkstijltest
• Persoonlijkheidstest
• Kerntyperingstest
• 360° competentietest

Van werk naar werk:
• IQ test
• Woordenschattest
• Werkstijltest
• Grammaticatoets
• Beroepskeuzetest

Heeft U interesse in deze nieuwe leer- en werkmethode, neem dan geheel vrijblijvend contact met ons op.

ChemGroep / ChemProjects,
Neckarweg 32
Botlek Rotterdam,
http://www.chemgroep.nl

T.a.v. Paul Heinerman
p.heinerman@chemprojects.nl Telnr: 06 13 52 28 93

T.a.v. Kik Verhoeven
k.verhoeven@chemgroep.nl Telnr: 06-51 31 34 56

zaterdag, maart 15, 2014

Probleemjongeren

Zes jonge criminelen worden geliquideerd en een zevende blijft invalide. Een wijkagent reageert: “Ik houd het voor gezien. De probleemjongeren hebben de macht en wij moeten machteloos toezien”. Martien Kuitenbrouwer in Het Parool zegt : “Het optreden van politie, jeugdzorg, stadsdeel en wat al niet meer had niet alleen niets verbeterd, maar de zaak verslechterd”. Er wordt gewerkt aan repressie en preventie en er worden dossiers over deze jongeren aangelegd, maar de verharding onder hen schijnt toe te nemen.
De rode draad is vaak dat ze geen diploma en ook geen baan hebben; ze zijn waardeloos.

Dat is het eenzijdige beeld dat we hebben van deze jeugd. Want er zijn talrijke voorbeelden die laten zien dat deze ontspoorde jongeren wel weer op het goede pad terecht kunnen komen. Criminele jongeren worden niet als een crimineel geboren. Ze worden crimineel omdat ze als waardeloos worden beschouwd en zich ook waardeloos gaan voelen. Criminelen in de gevangenis voelen zich door elkaar vaak gewaardeerd. Hangjongeren hangen aan elkaar omdat ze elkaar waarderen.

Het diepste verlangen van iedere mens, van welk cultuur, geslacht of generatie ook, is de waardering. Als ze die niet van hun ouders krijgen dan zoeken ze die bij vrienden of bij anderen die hen weten te beïnvloeden of te misbruiken door een schijnwaardering. Zo ontstaan groepen van hangjongeren, van troublemakers en van opstandelingen. Hun waardering voor elkaar wordt versterkt door strafmaatregelen van buitenstaanders, want die verwachten ze van hen.

Het probleem is vaak het cultuurverschil. Elke cultuur en ook elke organisatiecultuur ontwikkelt een eigen karakteristiek waarderingspatroon die door competentie en discriminatie wordt versterkt. Het ligt voor de hand dat het gezin kinderen een basic trust geeft, een gevoel dat ze aanvaard en gewaardeerd worden. Helaas valt één op de zes gezinnen uit elkaar waardoor kinderen hun basisvertrouwen verliezen en op zoek gaan naar een andere vorm van waardering. Gelukkig kunnen opa’s en oma’s vaak op deze basisbehoefte inspelen. We zien steeds meer hoe grootouders hun kleinkinderen opvangen en bezighouden. Het is de vraag van een klein meisje bij de begrafenis van haar opa: “Mama, wie gaat er nu met me wandelen?”

Bij de Jeugdzorg is er in het beleid vaak weinig ruimte voor persoonlijke waardering en vertrouwen. Zeventien instanties hebben inspraak bij jeugdproblemen waarbij het gaat om de gezamenlijke verantwoordelijkheid van een team dat vaak vanuit verschillende opties werkt.

Het onderwijs speelt evenmin in op de innerlijke behoefte van kinderen. Het is meer een indoctrinatie van kennis van buitenaf dan een bewustwording van verwondering, bewondering en waardering van binnenuit. Kinderen zijn nieuwsgierig, ze kunnen zich intens verwonderen over zaken die hen boeien, ze spelen ermee en fantaseren erover om vertrouwen te krijgen in de verbazende realiteit van het leven Helaas is er voor spel, fantasie en verwondering weinig ruimte in het onderwijs. Kinderen moeten zo vroeg mogelijk leren denken zoals volwassenen denken. Ze hebben te weinig kans om kind te zijn en als kind gewaardeerd te worden.

Ik heb veel met de jeugd gewerkt en mijn ervaring is dat je veel van hen gedaan krijgt als je ze waardeert, als je hen laat zien dat ze het goed doen en als je ze verantwoordelijkheid geeft. Als je ze laat zien dat ze je kunnen helpen, voelen ze zich gewaardeerd. Dan ontstaat er een ontmoeting van hart tot hart. De Franse filosoof Levinas zegt: “in de ogen van de ander herken ik mijzelf”. Dat is de innerlijke gastvrijheid van het hart.

Hartelijke groet,

Paul de Blot

zondag, januari 19, 2014

Tips voor je ontwikkeling

DEZE DINGEN KUN JE BETER NIET ZO DOEN IN JE PERSOONLIJKE VERDERE ONTWIKKELING

Echt altijd willen winnen.
De neiging om koste wat kost te willen winnen, in elke situatie – als het ertoe doet, als het er niet toe doet, en zelfs als het totaal misplaatst is.

Teveel waarde willen toevoegen.
De overweldigende behoefte om in elke conversatie je ei kwijt te willen en iets toe te moeten voegen.

Oordelen:
De neiging om continu anderen te beoordelen en langs jouw persoonlijke meetlat te leggen.

Afbrekend commentaar geven.
Onnodig sarcastische en negatieve opmerkingen waarmee je denkt dat je scherp en bij-de-hand overkomt.

Beginnen met ‘Nee’, ‘Maar’ of ‘Echter’.
Teveel gebruiken van negatieve woorden waarmee je eigenlijk tegen iedereen zegt: ‘Ik heb gelijk. Jij zit fout.’

De wereld laten weten hoe slim je bent.
De behoefte om mensen te laten zien dat je slimmer denkt te zijn dan je eigenlijk bent.

Spreken als je kwaad bent.
Je emoties en humeur gebruiken als management tool.

Negativiteit, of ‘Ik zal je uitleggen waarom dit niet gaat werken’.
De behoefte om je negatieve gedachten te delen als daar niet om wordt gevraagd.

Informatie achterhouden.
Weigeren informatie te delen om zo een voorsprong op anderen te behouden.

Niet genoeg erkenning geven.
Geen complimenten, lof en beloning kunnen geven.

Succes claimen dat je niet verdient.
De meest vervelende manier om jouw bijdrage aan succes te overschatten.

Excuses verzinnen.
De neiging vervelend gedrag zo te draaien dat het nu eenmaal bij jou hoort en mensen het je niet kwalijk nemen.

Vasthouden aan het verleden.
De neiging om verantwoordelijkheid af te schuiven, weg bij jezelf en naar gebeurtenissen en mensen uit het verleden. Dit valt onder: iedereen de schuld geven.

Mensen voortrekken.
Niet zien dat je andere mensen dus oneerlijk behandelt.

Geen spijt willen tonen.
Geen verantwoordelijkheid nemen voor je daden, niet erkennen dat je fout zit en blind zijn voor het effect dat jouw gedrag heeft op anderen.

Niet luisteren.
De meest passief-agressieve manier om geen respect te hebben voor je collega’s.

Geen dankbaarheid willen tonen.
De meest basale vorm van onbeleefd gedrag.

De boodschapper straffen.
De misplaatste neiging om onschuldigen aan te vallen die je alleen maar willen helpen.

Zwartepieten.
De gewoonte om iedereen de schuld te geven behalve jezelf.

Teveel ‘jezelf’ willen zijn.
Je eigen zwakheden aanzien voor deugden simpelweg omdat ze bij jou horen.

maandag, januari 13, 2014

Ellen Bothof , leerkracht basisonderwijs

Het is een groot probleem in Nederland, het pesten op basisscholen. De verplichte pestprotocollen vliegen je om de oren. Het nut hiervan roept bij mij een groot vraagteken op.Interessant is de vraag: “Hoe heeft het zover kunnen komen in het basisonderwijs in Nederland?” Volgens mij ligt de oorzaak hier. Het hele stukje “vorming” is uit het basisonderwijs zo goed als verdwenen. Dan heb ik het over muzikale vorming, dans, drama, beeldende vorming, ruimte voor een goed sociaal emotioneel gesprek en spel.

Initiatief nemen, maar ook het accepteren van initiatieven van een ander (komt ook van pas bij het accepteren van een besluit van een voetbalscheidsrechter), het gevoel van samen iets moois neerzetten, samen creëren, je fantasie gebruiken, je kunnen inleven in de ander, jezelf uiten, samenwerken, flexibel zijn.

Allemaal vaardigheden die met de creatieve vakken het best getraind worden. Kwaliteiten die wij ontwikkelen door het gebruik van onze “rechter” hersenhelft. Dat terwijl het onderwijs in Nederland vooral de “linker” hersenhelft aanspreekt, ook wel het “CITO” gedeelte van de hersenen.

Het zijn kwaliteiten die wij in onze maatschappij op dit moment heel belangrijk vinden. Als ik vacatures bekijk zie ik: “Wij zoeken een medewerker die flexibel is, goed kan samenwerken, creatief kan denken in oplossingen, innovatief is.” Als wij deze kwaliteiten belangrijk vinden in onze maatschappij, dan moet dit toch ook in ons onderwijs terug te vinden zijn? We zijn terecht gekomen in een zeer zorgelijke situatie.

Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar bijvoorbeeld de invloed van muziek op de ontwikkeling van kinderhersenen, zowel op cognitief als sociaal-emotioneel gebied. Deze invloed blijkt enorm.

Op de Pabo in Nederland is net zo hard bezuinigd op de creatieve vakken als in het basisonderwijs. Het vak muziek is geslonken van anderhalf uur muziek per week naar 6 blokuren muziek gedurende de hele Pabo-opleiding. De investering in de creatieve vakken zou dan ook op de Pabo moeten beginnen. Echt iedereen kan fantastische muzieklessen geven aan kinderen! Je moet alleen wel de tijd en ruimte krijgen om zeker te worden in het vak en jezelf te kunnen ontwikkelen!

Investeer in het welzijn van kinderen. Tijdens muziek, drama, beeldende vorming en spel ben je op een heel ander niveau met elkaar in verbinding, dit is absoluut niet te vatten in een pestprotocol.

“Creatieve vorming de basisschool in!” is dan ook mijn motto.

zondag, augustus 26, 2012

Jos Verveen als initiatiefnemer

http://www.eisvrij.nl/

zondag, april 03, 2011

Wethouder Hugo de Jonge wil ouders nadrukkelijker bij school betrekken

Bron: Rotterdams Onderwijs Magazine

‘Waarom herstellen we het huisbezoek niet in ere’

Op 27 mei 2010 werd Hugo de Jonge (32) geïnstalleerd als wethouder van Onderwijs, Jeugd & Gezin. Het Rotterdams Onderwijs Magazine zocht hem op in het stadhuis en vroeg hem naar zijn plannen voor het onderwijs in de ‘jongste’ stad van Nederland.

Wie wethouder Hugo de Jonge de afgelopen maanden gevolgd heeft kan het niet zijn ontgaan: Hij heeft ‘iets’ met het beroepsonderwijs. Zo ‘tokkelde’ hij in juli met leerlingen van de wijkschool van het dak van hun school. Verzorgde hij in augustus de jaaropening van zowel het Albeda als het Zadkine. En liet hij diezelfde maand via twitter weten dat hij een ‘boeiend werkbezoek’ had gebracht aan het hout- en meubileringscollege: ‘Prachtig, dat vakonderwijs’, aldus de Jonge.

IJzersterk

Dat die ‘fascinatie’ voor het beroepsonderwijs geen toeval is blijkt als hij uitlegt wat zijn ambities voor de stad en het onderwijs zijn: ‘Onze stad heeft een ijzersterke uitgangspositie. Terwijl Nederland vergrijst, wordt Rotterdam steeds jonger. Rotterdam heeft de potentie dé motor van de Nederlandse economie te zijn. Maar dan zullen we er wel in moeten slagen om de kloof te dichten tussen de uitstroom uit ons onderwijs en de zich ontwikkelende vraag op de arbeidsmarkt.’

Lat omhoog

De Jonge waarschuwt dat het niet zo mag zijn dat het Rotterdamse onderwijs geen antwoorden weet te formuleren op de ‘ steeds hogere verwachtingen’ van het bedrijfsleven: ‘Willen we daar goed antwoord op geven dan moet bijvoorbeeld de doorstroming van mbo naar hbo omhoog. Dat is nu 14%, maar dat kan en moet beter. Maar ook op andere fronten moet de lat omhoog. We moeten er geen genoegen mee nemen dat het Rotterdamse onderwijs onderaan de lijstjes bungelt. Juist in deze stad moeten we streven naar een koppositie. Als we achten kunnen halen, mogen we niet tevreden zijn met zevens.´

Toekomstperspectief

Dat gezegd hebbend realiseert hij zich terdege dat er extra inspanningen moeten worden geleverd om de gestelde doelen te bereiken. Voor veel Rotterdamse jongeren is het immers allerminst eenvoudig om onderwijs te (blijven) volgen en zicht te houden op een lonkend toekomstperspectief. De Jonge: ‘Over een gedeelte van de Rotterdamse leerlingenpopulatie hoeven we ons geen zorgen te maken. Die komt er toch wel. Waar het ons vooral om moet gaan zijn de jongeren voor wie onderwijs geen vanzelfsprekendheid is. Die thuis niet gestimuleerd worden om iets van hun leven te maken. Juist die jongeren zijn, meer nog dan anderen, aangewezen op goed onderwijs. Gegeven door degelijk opgeleide en hoog gemotiveerde docenten.´

Kanttekening

De Jonge is ervan overtuigd dat leraren die hoge verwachtingen van hun leerlingen koesteren, opmerkelijke leerresultaten kunnen bereiken. Wel plaatst hij een kanttekening bij die constatering: ´Docenten kunnen nog zo goed en gemotiveerd bezig zijn, maar als leerlingen thuis onvoldoende gesteund worden bereiken we ons doel niet.´

Ouderbetrokkenheid

Door ouders ervan te doordringen hoe belangrijk het is dat zij betrokken zijn bij de onderwijscarrière van hun kind denkt De Jonge het tij te kunnen keren: ´In het basisonderwijs doen scholen vanouds al veel aan ouderbetrokkenheid. In het voortgezet onderwijs zijn er ontwikkelingen gaande, maar kan er nog best een tandje bij. En in het mbo valt nog een wereld te winnen.´De Jonge wijst erop dat leerlingen in het mbo nog lang niet volwassen zijn: ´Misschien dat we als onderwijswereld ouders weer meer moeten doordringen van hun verantwoordelijkheden. Waarom herstellen we het huisbezoek bijvoorbeeld niet in ere?´

Rondetafelgesprekken

Wie denkt dat de wethouder het Rotterdamse onderwijs daarmee een dictaat wil opleggen heeft het volgens hem mis. De Jonge: ´Ik leg nu mijn ambities op tafel, maar wil via ronde tafelgesprekken van alle betrokkenen horen hoe we vorm gaan geven aan de uitvoering daarvan. Bestuurders, opleiders, ouders en natuurlijk de mensen die voor de klas staan en het verschil kunnen maken. Van allemaal wil ik weten wat zij kunnen en willen bijdragen.´

Praktijkervaringen

Wat praktijkervaringen betreft wil De Jonge ook zelf gaan ervaren waar leerkrachten in het Rotterdamse onderwijs dagelijks tegenaan lopen: ´Ik heb zelf altijd met veel plezier voor de klas gestaan en wil de komende vier jaar opnieuw ervaren hoe weerbarstig, maar ook hoe leuk die praktijk kan zijn. Van VVE tot HBO. Ik wil het allemaal meemaken.´Of de telefoonlijnen direct na het verschijnen van dit interview opengaan? De Jonge: ´Op het gevaar af dat ik suf gebeld wordt voor ADV vervanging zeg ik: ja, belt u maar.´

dinsdag, maart 22, 2011

dinsdag, maart 15, 2011

haven, weg, rail, logistiek, water etc. beroepsopleidingen

diverse beroepsopleidingen

zondag, maart 13, 2011

Quickscan EVC

http://www.lerenenwerken.nl. De overheid vindt het erg belangrijk dat iedereen kansen krijgt op de arbeidsmarkt.">Deze Quickscan is onderdeel van http://www.lerenenwerken.nl. De overheid vindt het erg belangrijk dat iedereen kansen krijgt op de arbeidsmarkt.

woensdag, maart 02, 2011

dinsdag, maart 01, 2011

Tekst advies Hans de Boer over vakgildes

Leerlingen van de Vakcolleges Techniek en Zorg kunnen vanaf vandaag hun leerwerkbaan digitaal kiezen en afsluiten via Vakgilde.nl. Met de introductie van het Vakgilde wordt de brug van onderwijs naar de arbeidsmarkt op eigentijdse wijze via de digitale snelweg optimaal geslagen voor jonge vakmensen.

Het Vakgilde is een moderne community van (junior) vakmensen, die betrokken partijen bij het praktijkleren binnen een beroepsopleiding (scholen, erkende leerbedrijven, scholings- en opleidingsbedrijven, arbeidsmarktintermediairs, ouders en leerlingen) op een nieuwe, geheel eigentijdse wijze in contact brengt met elkaar.

De website http://www.stagemarkt.nl voorziet in leerwerkbanen bij erkende leerbedrijven, het Vakgilde integreert dit onderdeel van de publieke infrastructuur van de kenniscentra (Colo) binnen haar portal. Zo worden de nieuwste vakinzichten uitgewisseld, geven bedrijven hun behoefte aan jong talent aan, bieden scholen hun kennis aan bedrijven aan en worden jongeren bemiddeld naar een stage en (leerwerk)baan onder transparante en aantrekkelijke voorwaarden.

De community is gekoppeld aan sociale media zoals Hyves en Facebook en zeer toegankelijk voor alle partijen.
Inmiddels telt Nederland zo’n 50 Vakcolleges met meer dan 3.000 leerlingen. De wens is het aantal scholen uit te laten groeien tot meer dan 100 scholen waarin vmbo’s en mbo’s samenwerken. Daarnaast ontwikkelt Vakcollege Groep momenteel ook andere Vakcollege concepten. Zo heeft straks iedereen in Nederland een Vakcollege dicht in zijn of haar buurt.

Marja van Bijsterveldt, minister van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, is enthousiast over dit initiatief: “Vakgilde is een waardevolle toevoeging binnen het vakonderwijs, het versterkt de relatie tussen het onderwijs en bedrijfsleven. Bovendien kunnen leerlingen binnen het sociale netwerk van het Vakgilde met hun leermeester in het erkende leerbedrijf communiceren over de opleiding, de leerwerkbaan en hun verdere carrière. Ook zorgt Vakgilde voor continue betrokkenheid van ouders bij de ontwikkeling van hun kind”.
Vanuit de Rijksoverheid wordt het Vakcollege sinds de start ondersteund met enkele miljoenen. Daar bovenop zal Van Bijsterveldt ook in de komende jaren de samenwerking tussen vmbo en mbo ondersteunen. Tevens wil zij de groei van het aantal Vakcolleges stimuleren: “Het is cruciaal om meer jongeren te interesseren voor de Zorg, Techniek of andere beroepsopleidingen. Vakcolleges kunnen daar een belangrijke bijdrage aan leveren”, aldus de CDA bewindsvrouw.

Initiatiefnemer, werkloosheidsbestrijder en voorzitter van de Raad van Advies van Vakcollege Groep Hans de Boer: “Het Vakcollege is een specifieke aanpak om goed vakonderwijs in brede zin een impuls te geven. Vakgilde is een logisch vervolg richting de arbeidsmarkt. Opleidings- en scholingsbedrijven en arbeidsmarktintermediairs zijn nauw betrokken bij de totstandkoming van Vakgilde en werken graag met ons samen”.

This is the first day of the rest of your life