maandag, september 05, 2016

Zorg websites

Info websites wet en regelgeving zorg

http://www.dezorgverandertmee.nl (Ministerie van VWS, Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
http://www.hoeverandertmijnzorg.nl (Ministerie van VWS)
http://www.zorgkaartnederland.nl (Vind en waardeer hier uw zorgaanbieders)
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/themas/gezondheid-en-zorg
http://www.uwv.nl (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen)
http://www.nza.nl (Nederlandse Zorg Autoriteit)
http://www.dinz.nl (Zorg ICT)
http://www.zorgvisie.nl (info site – Zorg)
http://www.ciz.nl (Centrum Indicatiestelling Zorg)
http://www.pgb.nl (Belangenvereniging ‘Per Saldo’ Alles over ‘Persoonsgebonden Budget’)
http://www.svb.nl (Sociale Verzekeringsbank – uitvoerder volksverzekeringen NL; o.a. PGB, AOW, Kinderbijslag)
http://www.hetcak.nl (Centraal Administratie Kantoor)
http://www.regelhulp.nl (Wegwijzer van de overheid naar hulp en ondersteuning)
http://www.zorghulpatlas.nl (Wegwijzer in de wereld van Zorg & Hulp)
http://www.zorginstituutnederland.nl
http://www.zorgregistratie.nl (AWBZ kennisportal)
http://www.rotterdam.nl/vraagwijzer (gratis loket voor advies en informatie)
http://www.zn.nl (Zorgverzekeraars Nederland – belangenbehartiger voor verzekerden)
http://www.verstandig-vergelijken.nl (zorgverzekeringen 2016 vergelijken)

Info websites ondernemen in de zorg als ZZP’er

Kiwa kwaliteitskeurmerk-zzpers-thuiszorg
http://www.agbcode.nl (aanvragen, opzoeken en wijzigen)
http://www.zzp-registratiepunt.nl
http://www.zzpers.nl
http://www.zzp-nederland.nl
http://www.zzpservicedesk.nl
http://www.ikwordzzper.nl/sectoren/zorg
http://www.kvk.nl (kamer van Koophandel)
http://www.belastingdienst.nl/zzp
http://www.antwoordvoorbedrijven.nl
http://www.ondernemersplein.nl
http://www.lextabak.nl (blog – zelfstandig ondernemerschap binnen een veranderende zorgwereld)
http://www.fnvzzp.nl (FNV Zelfstandigen)

BRON

https://www.thuiszorgmaatschappij.nl

woensdag, mei 14, 2014

Mooi overzicht van Rijnmond organisaties in de hulpverlening naar mensen

http://www.avantsanare.nl/onze-visie

PARTNERS

• CaleidoZorg - CaleidoZorg is een Zelfstandig Behandel Centrum (ZBC)
• Careyn - Careyn thuiszorg
• Casa Tiberias - Stichting voor en door Portugees sprekende vrouwen in Rotterdam
• Centrum Huisartsen Schiedam - Centrum Huisartsen Schiedam
• Circusschool Hannes en Co - Circusschool Hannes en Co
• CVD - Centrum Voor Dienstverlening
• Dietistenpraktijk HRC - Dietistenpraktijk Health Risk Control
• Diëtistenpraktijk Van der Meijde - Dietist Sabrina van der Meijde
• Fysioplus Rotterdam - Fysioplus Rotterdam
• Fysiotherapie Heemraadssingel - Fysiotherapie Heemraadssingel
• Fysiotherapie Noord - Fysiotherapie Noord
• GGD Rotterdam Rijnmond - GGD Rotterdam Rijnmond
• Grip en Glans - GRIP en GLANS
• IMSO-clinic - Medical Second Opinion Clinic
• Kwadraad
• Leger des Heils - Leger des Heils Maatschappelijk Centrum Rotterdam
• Ouder-Kind Moment - Ouder-Kind Moment, baby- en kinderpraktijk
• PIT010 - PIT 010
• Praktijk voor Voeding en Leefstijl - Praktijk voor Voeding en Leefstijl
• Praktijk Zuidwijk-Pendrecht - Praktijk Zuidwijk-Pendrecht
• Rotterdam Sportsupport
• Seniorenwelzijn Maassluis - Vlaardingen - Schiedam - Seniorenwelzijn
• Sportzone Charlois
• Stichting De Meeuw - Begeleidingsorganisatie Stichting De Meeuw
• Stichting Dock
• Stichting Vlaardingen in Beweging - Stichting Vlaardingen in Beweging
• Tempo 34 - Hockeyvereniging
• Thuis op Straat
• Vele Vlaardingers Een Huis - Vele Vlaardingers Een Huis
• Wilskracht Werkt
• Zowel

zaterdag, januari 25, 2014

Leuke sessie in Zwijndrecht bij Schokindustrie

Gistermiddag woonde ik een zeer inspirerende netwerkbijeenkomst in Zwijndrecht bij. Een bijeenkomst waarin ‘kansdenken’ centraal stond. Wat bedoel ik daarmee?

Samengevat: denken in kansen om weer op de arbeidsmarkt actief te worden, anders denken dan het conventionele solliciteren, zoeken naar mogelijkheden om samen met anderen een eigen toekomstgerichte broodwinning op te zetten.

Waarom is dit ‘kansdenken’ zo nuttig?
Als gevolg van de financiële en economische crisis is de arbeidsmarkt zeer verslechterd. In de huidige arbeidsmarkt, waarin ca. 100.000 vacatures worden aangeboden aan (op het moment van dit schrijven) ongeveer 839.000 werkzoekenden en waarin vraag en aanbod lang niet altijd op elkaar aansluiten, mag duidelijk zijn dat het conventionele solliciteren op het aanbod van vacatures voor veel mensen geen soelaas biedt.

Slechts 1 op de 8 werkzoekenden gaat dat lukken, als je de laatste cijfers voor ogen houdt. En de prognose is dat er tot 2024 geen krapte op de arbeidsmarkt ontstaat, zoals men eerder dacht.

We zien tevens dat bij werkgevers en recruiters het systeemdenken, het instrumentele denken, denken in structuren en procedures nog steeds de overhand heeft. Voldoe je in dit ‘afvinkscenario’ niet voor de volle 100% aan de eisen en behoor je niet tot de categorie ‘schapen met 7 poten’ (5 poten schijnen al niet eens meer genoeg te zijn...), dan heb je in 7 van de 8 gevallen het nakijken.

Vanaf de jaren ‘90 moest alles in procedures worden gegoten en meetbaar zijn, waarbij veelal voorbij is gegaan aan de elementen ‘leven’ en ‘beweging’. Ook hierdoor zijn organisaties buitengewoon star geworden. De mogelijkheden voor sollicitanten worden daardoor niet alleen enorm beperkt, maar het bedrijfsleven loopt door deze aanpak enorm veel talent mis!

Dit werkt bovendien nog verder door in de maatschappij. Voor de instanties ben je gewoon een ‘case’. Vanuit het systeemdenken en het idee dat kosten bespaard moeten worden vallen hele groepen kandidaten buiten de boot. Onder invloed van het huidige beleid blijven deze groepen groeien. Sociale uitsluiting wordt daardoor alleen nog maar verder versterkt, terwijl anderzijds juist onder deze mensen zich hele geschikte en enthousiaste kandidaten bevinden. Het punt is dat wanneer je eenmaal in een situatie van uitsluiting bevindt, niemand dat meer ziet. Daardoor blijf je ronddraaien in dezelfde vicieuze cirkel.

Sterker nog: in een draaikolk, die je juist nog verder de diepte in zuigt.

Wij verkeren momenteel in een realiteit waarin bepaalde banen gaan verdwijnen en niet meer terug zullen keren, maar ook banen die gaan ontstaan. Het onderwijs leidt echter nog in onvoldoende mate op tot de banen die gaan ontstaan. In de regio Rotterdam is bovendien 55% van de werkende bevolking overgekwalificeerd voor het werk dat ze doen.

Deze observaties laten een enorme mismatch zien. Een onverantwoord potentieel aan onbenutte kwaliteiten noopt tot een andere manier van denken en een andere wijze van aanpak om het werkgelegenheidsprobleem op te lossen.

Diverse trendwatchers signaleren dat er een tegenbeweging tegen het eenzijdige structuur- en kostendenken op gang komt.
Een beweging waarin iedereen uitgaat van zijn of haar eigen kracht en die kracht bundelt met de krachten van anderen.

Organisch denken, communityvorming en ‘sharing economy’ zijn hierin belangrijke pijlers.

Een beweging waarin mensen respect voor elkaar hebben, waarin het leren van elkaar en het delen van vaste lasten hoog in het vaandel staan.

Enkele voorbeelden van dit nieuwe denken zijn te zien via de volgende links:
http://www.slideshare.net/sap/the-future-of-networks.

http://www.ftm.nl/column/kanteljaar-2014-aanpassers-versus-vernieuwers/.

Terug naar de bijeenkomst in Zwijndrecht, gistermiddag.

Een groep van ca. 20 werkzoekenden werd door Chris Noordam ingewijd in deze nieuwe manier van denken.

Hier blijft het echter niet bij.

Het is de bedoeling dat vanuit deze groep enkele toekomstgerichte ondernemingen gaan ontstaan die het nieuwe denken in praktijk gaan brengen.

De spreker gaat ons hierbij in een aantal sessies helpen.

Wij staan nog helemaal aan het begin, maar wie weet wat voor moois hieruit kan ontstaan!

Geplaatst door Wies Groeneveld 24 januari 2014

zondag, januari 19, 2014

Sociale onderneming 3.0

Facilicom Services Group uit Schiedam (omzet 2012: € 1,05 miljard; 32.000 medewerkers) gaat de komende jaren fors investeren in de zorg en welzijnsector.

Onder meer door te participeren in gezondheidscentra, het omvormen van bestaande sociale werkvoorzieningen naar sociale ondernemingen en initiatieven te nemen in nieuwe buurtgerichte concepten en ondernemingen.

De nieuwe divisie, Incluzio genaamd, gaat via joint ventures, participaties en ‘greenfield’ activiteiten de veelal versnipperde zorg en welzijn in wijken en buurten met elkaar verbinden.

Met Incluzio gaat Facilicom een tweede kernactiviteit ontwikkelen die weliswaar onder de holding valt maar geheel los komt te staan van de bestaande Facilicom divisies actief in schoonmaak, beveiliging, catering, bouw, onderhoud en personeelsdiensten.

Doel van het concern is extra groeiperspectief te creëren, de structurele krimp in bestaande markten te compenseren en daarmee de continuïteit van het familiebedrijf op lange termijn verder te garanderen.

Hans Gennissen, president-directeur van Facilicom zegt in een toelichting: “Onze huidige facilitaire markten hebben te maken met structurele krimp. Dat komt onder andere door de almaar groeiende leegstand van kantoren.
Onze facilitaire markten zullen om die reden niet meer groeien en bieden te weinig investeringsmogelijkheden en perspectieven. Sociaal ondernemen biedt dat perspectief wel.” Ook past de rendementseis die Facilicom intern hanteert (3-4%) goed bij de zorg- en welzijnssector. “We zijn weliswaar kapitaalkrachtig, maar toch niet te vergelijken met private equity partijen die ook investeren in deze markt. Wij gaan onze competenties in de bedrijfsvoering inbrengen zonder de autonomie van de professionals in het veld aan te tasten. Ons model is gericht op het boeken van duurzaam maatschappelijk resultaat in gezamenlijkheid met gemeenten en bestaande dienstverleners”, aldus Gennissen.

Elke buurt een betere buurt
Incluzio ondersteunt initiatieven in buurten en wijken door ook te gaan participeren in gezondheidscentra.
Incluzio directeur Peter de Visser zegt: ”Incluzio heeft de ambitie om preventie, zorg, ondersteuning en dienstverlening te integreren in één lokale organisatie. Door de integrale benadering worden niet alleen individuele (zorg)vragen opgelost maar kunnen meteen andere collectieve problemen in de wijk worden aangepakt en voorkomen.”
Incluzio speelt volgens De Visser met zijn bedrijfsmodel in op de decentralisatie van taken en bevoegdheden vanuit de centrale overheid naar gemeenten. “Doel daarvan is het beleid veel effectiever en efficiënter te maken. Dat is ook nodig, want de overheid kort tegelijkertijd fors op de budgetten. De overheveling van taken zal echter niet veel effect hebben als de verkokering van activiteiten in stand blijft. Door zorg, dienstverlening en het sociale domein te integreren willen we de stap zetten van de huidige, productiegerichte werkwijze naar resultaatgericht werken. In dat systeem worden partijen, anders dan nu, juist beloond voor preventie en effectief werken en staat het behaalde maatschappelijke rendement voorop.”

Eerste stappen
Incluzio participeert inmiddels met een belang van 49 procent in Radar Sociaal Ondernemen, onder andere actief in Amsterdam.

Bij Radar Sociaal Ondernemen werken zo’n 600 mensen met een SW indicatie.

In Dordrecht heeft Incluzio samen met een partner uit de zorg het wijkbedrijf Crabbehoffelijk opgezet. Een bedrijf waarin langdurig werklozen actief werken aan de leefbaarheid van de wijk.
Eind 2017 koerst Incluzio op een jaaromzet van €100 miljoen.
De ambitie op langere termijn is om de nieuwe divisie uit te laten groeien tot een omvang gelijk aan die van de bestaande facilitaire diensten.

http://facilicom.nl/facilicom-investeert-met-nieuwe-divisie-incluzio-in-zorg-en-welzijnsector

woensdag, december 25, 2013

Rapport over arbeidsbemiddeling, vrijwilligerswerk en dwangarbeid in de gemeente Amsterdam.

Het Amsterdamse actiecomité Dwangarbeid Nee presenteerde tijdens het Amsterdamse vakbondscafé van 25 oktober een rapport met de lange titel “Rapport over arbeidsbemiddeling, vrijwilligerswerk en dwangarbeid in de gemeente Amsterdam. Een verslag van ervaringen met de ‘stille revolutie’ in de tweede helft van 2012 en in 2013” (pdf). Op de spreekuren van belangenorganisaties, bij strijdorganisaties als Doorbraak en bij vakbonden komen schrijnende verhalen binnen over misstanden die heersen in de dwangarbeidsprojecten. Slechte werkomstandigheden, intimidatie, vernederingen, dreiging met stopzetting van de uitkering als men niet constant naar de pijpen van de werkmeesters danst, en vaak zelfs daadwerkelijke kortingen of stopzettingen van de uitkering voor de meest futiele ‘overtredingen’ van de zeer strenge regels. In dergelijke projecten leert men vaak niets en ze dragen dan ook op geen enkele manier bij aan de kansen op de arbeidsmarkt. Wel verdienen anderen aan de arbeid van uitkeringsgerechtigden.

Het rapport bestrijkt alle informele arbeid en dat is meer dan alleen dwangarbeid. Naast vele praktijkvoorbeelden kom je ook filosofische bespiegelingen tegen over de participatiesamenleving. De vaak uitzichtloze situatie wordt beschreven waarin werklozen terechtkomen en ook de mensen die wel betaald werk hebben, maar niet genoeg om van te leven. Uitgebreid aandacht is er voor de verschillende vormen van werken-en-toch-in-de-uitkering-zitten. Steeds meer mensen zitten niet zozeer “zonder werk”, maar werken juist wel en maken daar zelfs kosten voor. Echter, ze krijgen geen salaris betaald. In Amsterdam werkt de gemeentelijke Dienst Werk en Inkomen (DWI) veel met “participatieplaatsen”: werken “met behoud van uitkering” en soms nog vijfentwintig euro per maand erbij.

Het actiecomité bezoekt diverse plekken waar mensen zo zijn tewerkgesteld. In de pamfletten die bij die bezoeken worden verspreid, noemt het comité dat dwangarbeid. Immers, “je moet er gedwongen aan mee doen. Als je dat niet doet, wordt je uitkering gekort, of zelfs stopgezet. Door ‘met behoud van uitkering’ te werken, verdwijnen er banen waar wel loon tegenover staat. Dan wordt het voor bijstandsgerechtigden nog moeilijker om een betaalde baan te vinden. Dit moet stoppen! Bijstandsgerechtigden verdienen geen armoede, maar fatsoenlijke behandeling en gewoon goed werk met loon voor wie dat wil en kan.”

Streng behandelen

De beleidsfilosofie van wethouder Van Es en de beleidsmakers bij de DWI is er in feite op gericht om bijstandsgerechtigden zo streng mogelijk te behandelen. Uitkeringen worden bij het minste of geringste stopgezet, er zijn strenge controles met huisbezoeken en administratieve controles, een grote afdeling handhaving, vier weken wachttijd voordat men een uitkering kan aanvragen en disciplineringsprojecten waar met behoud van uitkering wordt gewerkt op verschillende plaatsen, zoals in de Herstelling Werk en Uitvoering, op participatieplaatsen en in andere trajecten. De bedoeling is dat er “een cultuuromslag” plaatsvindt bij de klanten en het personeel, die de bijstand moeten gaan zien als een tijdelijke opvang. Betaald werk boven alles, is het motto, en de bijstandsgerechtigden moeten hun best doen om de bijstand zo snel mogelijk weer te verlaten. Er wordt in dat opzicht grote druk uitgeoefend en die druk wordt geleidelijk aan door steeds nieuwe maatregelen steeds verder opgevoerd. Deze werkwijze wordt gemotiveerd met het argument dat betaald werk het beste voor bijstandsgerechtigden is. Werkgevers moeten ook iets doen in dit participatiemodel. Die moeten ertoe worden aangezet om niet te discrimineren in het personeelsbeleid, door bijvoorbeeld in “social return”- contracten langdurig werklozen of gedeeltelijk gehandicapten aan te nemen. En werkgevers wordt gevraagd om een sociaal diversiteitsbeleid te voeren.

In de praktijk zijn de werkgevers echter volkomen autonoom in hun bedrijfsvoering en personeelsbeleid, en zoeken ze goedkope arbeidskrachten die hun winstgevendheid kunnen versterken. De overheid in het algemeen, en de lokale overheid in het bijzonder, beschikt niet of nauwelijks over een beleidsinstrumentarium om de werkgevers in hun gedrag te beïnvloeden. Alles moet komen van subsidies, lobbywerk en paaien met een beroep op hun sociale gevoel. En in de praktijk leidt die situatie dus tot schrijnende misstanden. De disciplinering van werklozen, met het doel zoveel mogelijk mensen uit de uitkering te krijgen, betekent dat zij zich op de arbeidsmarkt aanbieden zonder veel voorwaarden aan hun baan te stellen of te kunnen stellen. De werkgevers, van wie sommigen in de praktijk in feite geen cent willen uitgeven aan de integratie van migranten, langdurig werklozen en gehandicapten, maken van de relatief machteloze dwangpositie van de aanbieders van arbeidskrachten maar al te graag gebruik om goedkoop aan personeel te komen. Door haar oogkleppenpolitiek is de Amsterdamse overheid zich nauwelijks bewust van de sociale gevolgen van haar beleid in de huidige situatie.

Vrije jongens
In het rapport worden voorbeelden gegeven van misstanden in disciplineringsprojecten en bij de uitvoering van participatieplaatsen. De gemeente zet via haar nieuwe RBA-reïntegratiebedrijf Amsterdam, via Pantar en via de stichting Herstelling veel projecten op. De disciplinering houdt onder andere in dat men zonder te protesteren opdrachten vervuld waarbij verder geen uitleg wordt gegeven. Zo werd tegen een werkzoekende gezegd: “Om te laten zien dat je gemotiveerd bent, moet je eerst zes weken papier prikken”. De man weigerde overigens, en kreeg geen boete want dat is juridisch niet waar te maken.

Het comité heeft de indruk dat het hogere management en enige tientallen klantmanagers en reïntegratieconsulenten van de Herstelling en het Praktijkcentrum een beetje de vrije jongens en meisjes zijn binnen de bureaucratische organisatie van de DWI. Zij mogen dingen doen en maatregelen jegens de klanten nemen die juridisch eigenlijk niet door de beugel kunnen en die andere ambtenaren niet mogen nemen. Zij worden daarbij gedekt door de afdeling beleid van de DWI en de directie.

De betrokken dwangarbeiders ervaren de projecten aan de Laarderhoogtweg als een aaneenschakeling van vernederingen, perspectiefloosheid, niet nakomen van beloften, en sommigen moeten maandenlang, ja soms meer dan een jaar in de projecten werken, waarbij ze aan het lijntje worden gehouden met: “Ja, als je drie maanden je best doet, dan krijg je een opleiding.” Het werk in de projecten is vaak zinloos en geestdodend. Zo moeten sommigen maandenlang acht uur per dag vier of vijf dagen in de week papieren in dossiers tellen. Alleen tellen. Dat getal moeten ze dan in de computer invoeren. Hup volgende dossier. Een, twee, drie…. “Ik ben in een gevangenis,” verklaarde een dwangarbeider: “Als je ziek wordt, zeggen ze: je komt morgen maar, anders gaan we je dertig procent korten.”
Strafkortingen worden in strijd met de gemeentelijke verordening onaangekondigd doorgevoerd. Mensen ontdekken plots dat er minder of in het geheel geen geld op hun rekening wordt gestort. Hen wordt vaak niet verteld dat ze daartegen nog iets kunnen ondernemen door binnen zes weken bezwaar aan te tekenen.

Bestaansonzekerheid creëren

Het rapport beschrijft manieren waarop de DWI met trajecten bestaansonzekerheid creëert. Namelijk door mensen op te roepen voor allerlei vaak zinloze trajecten. Mensen die niet komen, krijgen forse kortingen. Gelukkig zoeken sommige werklozen dan hulp van de Bijstandsbond. Een voorbeeld van 26 maart: “Een man komt op het spreekuur. Hem is door dezelfde beruchte klantmanager, die strooit met de maatregel van ‘drie maanden geen uitkering’, een korting opgelegd en hij is niet opgeroepen om zich te verdedigen. De officiële procedure is dat bij het niet verschijnen op een oproep voor onderzoek naar arbeidsinschakeling de eerste keer een waarschuwing, de tweede keer dertig procent en de derde keer honderd procent wordt gegeven. Hier gebeurt echter de eerste keer dertig procent, de tweede keer honderd en de derde keer driehonderd. Terwijl hij heeft afgebeld.”

Deze intimiderende gedragswijze schiep een sfeer van angst bij de bijstandsgerechtigden bij wie de vierdaagse training van de Herstelling berucht is. Vooral sommige klantmanagers aan de Laarderhoogtweg zijn zeer streng. Er valt niet met hen te praten, ze strooien met kortingen. Overigens is het beleid na protesten van advocaten bijgesteld. Maar hoeveel bijstandsgerechtigden zijn al het slachtoffer zijn geworden van deze praktijken?

Dat advocaten voor de rechter gelijk krijgen, was voor de wethouder geen belemmering: Van Es ging gewoon lobbyen in Den Haag om de illegale praktijken gelegaliseerd te krijgen. Per 1 juli 2013 is het strenge beleid van de gemeente Amsterdam landelijk ingevoerd bij werklozen in de bijstand die niet komen opdagen na een oproep om over betaald werk of de toeleiding naar betaald werk te komen praten. Of die naar het oordeel van de sociale dienst niet voldoende meewerken aan een onderzoek naar een aangeboden voorziening. Na 1 juli hebben gemeenten de beleidsruimte om meteen automatisch over te gaan tot volledige opschorting van de uitkering en daarna stopzetting, zonder aanzien des persoons. Het gaat om een wijziging van artikel 17 lid 2 WWB.
Overigens bestaat er onder juristen en ambtenaren grote verwarring over de interpretatie en motivatie van de nieuwe maatregel. Juristen begrijpen de teksten die op de maatregel betrekking hebben nauwelijks. In de praktijk is het nu een dode letter geworden dat de individuele beoordeling van de maatregel afgestemd dient te worden op de omstandigheden van de persoon of het gezin. De uitkering wordt opgeschort of stopgezet, en men zoekt het maar uit.

Betaald werk?

Veel voorbeelden in het rapport geven aan dat de trajecten meestal niet helpen bij het vinden van voldoende betaald werk. Wel worden er mooie praatjes gehouden over de trajecten. Die mooie praatjes staan in schril contrast met wat bijstandsgerechtigden vertellen: “Ga maar ramen lappen, zeggen ze dan. En de wc’s schoonmaken. En als je iets schoongemaakt hebt, komt er iemand anders die het nog een keer gaat schoonmaken. Sterker nog, na kantoortijd komt een professioneel schoonmaakbedrijf de ruimten schoonmaken. Iemand vroeg een keer: ‘maar waarom moet ik dan ook hetzelfde schoonmaken?’ Het antwoord luidde: ‘jullie moeten oefenen in schoonmaken’. En dat dus maanden lang.”

Pogingen van uitkeringsgerechtigden om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten worden tegengewerkt. Iemand wilde behalve de summiere schoonmaakcursus van de Laarderhoogtweg zelf – op eigen kosten – een andere cursus volgen. De reactie was: “Dat doe je dan maar in je vrije weekend. Door de week moet je hier aanwezig zijn”. Het is onmogelijk om in de tijd van het DWI pogingen te ondernemen om aan betaald werk te komen, vertelt menigeen. “Ze hebben niets, geen faciliteiten, laat staan dat je er gebruik van kunt maken. Internet is er niet, wordt je niet aangeboden. Je moet aanwezig zijn, en dat is het. Ze hebben dingen beloofd, maar er komt niets van terecht. Ze zeggen steeds: ‘We gaan voor je kijken naar een baan, we gaan ons daar voor inspannen’, maar ze doen in dat opzicht helemaal niets. Als je vraagt: ‘Hoelang moet ik hier blijven’, dan krijg je een ontwijkend antwoord. Ze zeggen: ‘Je blijft hier korte tijd’, maar in de praktijk blijven mensen er heel lang.”

In de schulden

Alleenstaande moeders met kinderen moeten de kosten van de kinderopvang zelf betalen als ze gaan dwangarbeiden. Ze krijgen twintig of dertig euro per kind per maand, terwijl de kosten van de opvang per kind minstens negentig euro zijn. Vooral vrouwen met meerdere kinderen komen daardoor in de schulden. De autoriteiten op de Laarderhoogtweg zijn zeer inflexibel als het gaat om afspraken over werktijden in verband met de kinderen. Die moeten ’s morgens naar school, maar hun moeders moeten vroeg aanwezig zijn op het centrum. Praten over wat later komen omdat de kinderen naar school moeten worden gebracht, is onmogelijk. De leiding dreigt dan onmiddellijk met kortingen van dertig procent en meer. Dwangarbeiders krijgen om naar de Laarderhoogtweg te reizen een onkostenvergoeding van twintig euro per maand, maar dat is lang niet voldoende om de kosten te dekken.

Een vrouw doet haar verhaal als ze twee maanden bij het Praktijkcentrum zit, waar ze vier dagen per week werkt. Ze heeft twee kinderen op de naschoolse opvang, honderdtachtig euro per maand, die ze zelf moet betalen. Maar ze heeft dat geld gewoon niet en heeft nu twee maanden achterstand. “We zijn allemaal volwassen vrouwen, maar zo worden we niet behandeld, je leert er niks.” Ze moet strijken, maar dat kan ze al lang. “Volgens hen is het een traject schoonmaken van kantines en toiletten, en kleding strijken voor horecabedrijven. Overdag mag je niet naar buiten.” Ze werkt er nu twee maanden. “Soms is er niks te doen en zit je naar de klok te kijken tot je weg mag. Ze weten niet hoelang ik hier moet blijven. Je moet de mensen werkmeesters noemen, ‘chef Henk’. Je hebt niks te willen, je moet het gewoon doen. De werkmeesters zijn het ergste, ook de vrouwen. De schoonmaakploeg bestaat uit vijftien man. Ik stort helemaal in. Het gaat de verkeerde kant met mij op. Ik word er depressief van, het is gewoon te veel om dat de hele dag mee te maken. Het is echt niet te doen. Als je niet doet wat ze zeggen, dan wordt je uitkering gekort of stopgezet. Het is echt dwangarbeid. En veel andere vrouwen spreken niet zo goed Nederlands en durven helemaal niks te zeggen.” Ze mogen niet eten of drinken voor twaalf uur. “Geen koffie, niks. Alleen water.” Tussen de middag moeten ze om twaalf uur verplicht aan tafel zitten. “Ik wil gewoon naar buiten, even een frisse neus halen en weg van daar.”

Stalking

Er heerst onder de klantmanagers een cultuur die aanwezigen op een bijeenkomst van het comité omschrijven als stalking tot in het privéleven. Ze proberen mensen regelmatig onder druk te zetten om in hun telefoon te mogen kijken en hun privé-email te mogen bekijken. Mensen mogen hun telefoon niet aan hebben staan tijdens de gesprekken met de klantmanager en op het werk. Een van hen had dat toch gedaan. Tijdens het gesprek ging de telefoon. “Zet uit, dat ding, zet uit!”, schreeuwde de klantmanager. “Maar het is de school van mijn zoon”, antwoordde de vrouw, waarop de klantmanager reageerde met: “Dat geloof ik niet! Laat onmiddellijk zien! Laat zien!” De vrouw: “Ze behandelen je als een kind en ze geloven je nooit.” Er heerst continu wantrouwen jegens de motieven van de uitkeringsgerechtigden.

Anderen verdienen

Wanneer het personeel van schoonmaakbedrijven met vakantie gaat, zoals in de zomervakantie, stuurt de DWI dwangarbeiders ter vervanging. Deze dwangarbeiders werken er zonder salaris in het kader van een zogenaamde “proefperiode”. Wanneer de schoonmakers van vakantie terug zijn gekomen, moeten de dwangarbeiders weer naar de Laarderhoogtweg. De vraag is hoe deze constructie financieel is geregeld. De opdrachtgevers, zoals de ING, betalen schoonmaakbedrijven voor het werk, maar de schoonmaakbedrijven betalen de dwangarbeiders niet.

Veel mensen hadden recente werkervaring toen ze op de Laarderhoogtweg kwamen. Ze geven aan dat ze nauwelijks tijd overhouden om een echte baan te vinden. Of dat wel echt de bedoeling is van de trajecten vraag je je ook sterk af vanwege het volgende verhaal. “Ik heb een vraag, iets wat ik graag beter wil begrijpen. Ik ben ‘tewerkgesteld’ door de DWI, iets wat ik niet erg vind, op zich. Ik wil heel graag een baan vinden, en uit die uitkering raken. Het frustrerende is dat ik nu in een ‘project’ ben geplaatst, voor een bedrijf (bedrijf X) dat het stadsarchief inscant. Ze krijgen daar een flink bedrag voor, neem ik aan, van de gemeente Amsterdam. Maar ze werken alleen met ons, tewerkgestelden dus zogezegd. Ik had een gesprek waaruit ik begreep dat ze elk half jaar de medewerkers willen verversen, dat betekent dat ze iedereen die er op dat moment werkt weer terugsturen naar de Bijlmer, naar de Herstelling, en daar weer nieuwe mensen uitvissen. Ze zijn helemaal niet van plan om mensen aan te nemen. Ik snap niet dat dat mag en kan. Het is een commercieel bedrijf, op deze manier hebben ze toch gewoon gratis werknemers, zonder dat die enige rechten hebben ook nog. We moeten flink aanpoten daar, maar voor wat? Ik heb hun site net bekeken en daar hebben ze het over ‘sociaal verantwoord ondernemen’. Alsof ze de maatschappij een dienst verlenen. Ik snap er werkelijk niets van: eigenlijk betaalt de maatschappij voor uitkeringsgerechtigden die zij in stand houden. Ik druk me misschien onhandig uit, maar het zit me zo ontzettend dwars.”

Een ander geeft ook aan dat er geen perspectief is. “Als je niet verschijnt, stoppen ze je uitkering. Ik werk daar nu vier maanden, tweeëndertig uur in de week. Ze hebben me nog nooit werk en/of een opleiding aangeboden. Ze hebben niks voor mij. Ik ben tweeënvijftig jaar. Ze hebben niet gezegd hoelang het gaat duren. Het is gewoon slavernij, eerlijk gezegd. We moeten onze reiskosten grotendeels zelf betalen. Je kunt wel naar buiten lopen en een sigaret roken, maar het hangt er erg vanaf van of de werkmeester streng is of niet. Sommigen werken hier al twee jaar. Het kan jaren duren. Er is geen einddatum. Het is gewoon dwangarbeid. Ik heb ook bij het inscanbedrijf in West gewerkt. Ze werken samen met het Gemeentearchief van Amsterdam. Dossiers scannen en invoeren in de computer. Daar in West is het commerciële bedrijf gevestigd. Ze hebben een contract met de DWI en er is alleen een vrouw aanwezig. De rest werkt met behoud van uitkering. Ze schijnen in de toekomst nog te willen uitbreiden. Meer scanapparaten neerzetten. Die vrouw is heel streng. We hebben helemaal geen perspectief. Helemaal niks. Je moet in eigen tijd maar zien dat je solliciteert. Ze doen niks voor je. Je moet het gewoon zelf maar uitzoeken. Je moet zelf netwerken, zij hebben geen contacten. Er staan in het rapport nog ettelijke voorbeelden. Ook over het Amsterdamse Bos waar de problemen met een directeur waren besproken. Alles zou goed komen. Niet dus.

Aan de zogenaamde participatieplaatsen zijn officieel voorwaarden verbonden, zoals additionaliteit, de duur van de participatieplaats en dat het geen betaalde arbeid mag verdringen. Maar in de praktijk werkt een vrouw in haar eentje in een kledingwinkel en is de andere kracht, die betaald werd, niet meer nodig. En wat is er additioneel aan de functie van nachtportier als de werkloze daar in z’n eentje zit?

Het rapport neemt ook interessante berichten van wetenschappers in ogenschouw. Alex Corra, wetenschappelijk onderzoeker aan de Vrije Universiteit, promoveert over de uitvoering van het werken ‘met behoud van uitkering’. Hij zegt dat de bestuurders werken vanuit een soort ideaalbeeld van de ideale burger, die oppassend is, actief, iets doet voor de samenleving, voor zichzelf zorgt, dat wil zeggen betaald werk zoekt, enzovoorts. In het kader van de bezuinigingen in de kapitalistische economie – waarbij allerlei voorzieningen wegvallen en de toegang tot de sociale zekerheid wordt beperkt – komt dat beeld ook wel goed uit: men laat de mensen die minder hoge arbeidsproductiviteit hebben aan hun lot over, men onderzoekt niet wat er met die mensen gebeurt, verdedigt dat met het ideaalbeeld (waar de beleidsmakers dikwijls zelf van overtuigd zijn). Dan heb je een motivatie om goedkoper uit te zijn, waarbij goedkope arbeidskrachten beschikbaar komen die gedwongen zijn – door het ontbreken van voorzieningen en sociale zekerheid – zichzelf tegen elke prijs te verkopen. Dat is dan de participatiesamenleving, althans die van de overheid. Als we het dan toch zelf moeten doen, in hoeverre willen we dan dat de staat zich daarmee gaat bemoeien en ons gedrag probeert te controleren en te reguleren?

Het rapport werd na het verschijnen door GroenLinksers weggehoond op Joop.nl. Die voelen zich mogelijk aangevallen omdat hun boegbeeld Van Es verantwoordelijk wethouder is van onder meer de DWI. De klachten in het rapport zouden subjectieve interpretaties zijn van mensen met een dubbele agenda. GroenLinks-gemeenteraadslid Jan Hoek was zelf in het Amsterdamse Bos geweest, en had gezien dat daar niets aan de hand was. Dat gezeur van mensen over werken met behoud van uitkering moest kennelijk maar eens afgelopen zijn. Hans Groen, bestuurder van GroenLinks Midden Drenthe, maakte het rapport ook verdacht. Het voldeed niet aan de methodische vereisten voor een wetenschappelijk onderzoek en zou dus niet waar zijn. De ontstellende arrogantie van de macht.

Jeroen Breekveldt

woensdag, december 18, 2013

Hulporganisaties voor gezinnen en jongeren

Schiedam
http://www.netnietgenoeg.nl/

Vlaardingen
http://www.springfoundation-vlaardingen.nl/

Rotterdam
http://www.jarige-job.nl/

dinsdag, augustus 20, 2013

Richard Branson team

http://bteam.org/about/vision/

zondag, februari 24, 2013

Rotterdamse organisatie

http://www.yeswecare.nl/

dinsdag, januari 22, 2013

Stichting Jong Ondernemen fuseert

Jong Ondernemen wil kloof tussen onderwijs en bedrijfsleven verkleinen

Stichting Jong Ondernemen en Stichting BizWorld gaan samen aan de slag om meer kinderen en jongeren op school kennis te laten maken met ondernemerschap. Doel is om de kloof tussen onderwijs en bedrijfsleven te verkleinen.
De besturen van de Stichting Jong Ondernemen en de Stichting BizWorld gaven op 31 oktober 2012 het officiële startsein voor een samenwerking.

Van basisonderwijs tot universiteit

De stichting Jong Ondernemen biedt jongeren unieke programma’s om te ondernemen, van basisonderwijs tot universiteit. Jaarlijks zetten meer dan 25.000 leerlingen en studenten een bedrijfje op via de programma’s van Jong Ondernemen. Jong Ondernemen is opgericht in 1990 op initiatief van ABN AMRO en VNO-NCW in samenwerking met het ministerie van Economische Landbouw en Innovatie, MKB-Nederland, de Kamer van Koophandel en de NBA. Het project BizWorld maakt simulaties van de werking van een bedrijf. Het laat jongeren ervaren wat het is als je persoonlijk in een bedrijf betrokken bent. BizWorld is bedoeld voor leerlingen in groep acht van de basisschool. In een team van zes leren ze hoe ze een eigen bedrijf kunnen opzetten. Uniek hierbij is, dat ze op hun weg in ‘het bedrijfsleven’ geholpen worden door een ondernemer.

Educatie over ondernemerschap

Beide stichtingen gaan samen verder onder de naam Jong Ondernemen. BizWorld blijft wel als programma voor het primair onderwijs bestaan. Concreet heeft Jong Ondernemen de ambitie om in 2017 alle kinderen en jong volwassenen tussen groep 8 en einde studietijd minimaal één keer via Jong Ondernemen de uitdaging van het ondernemerschap te laten ervaren. Han de Ruiter, bestuursvoorzitter Jong Ondernemen: “Ondernemers dragen onze economie, vormen het fundament waarop wij met zijn allen bouwen. Maar gek genoeg is het onderwerp ondernemen niet iets dat standaard in het Nederlandse lespakket zit. Jong Ondernemen wil door educatie over ondernemerschap op alle lesniveaus zorgen dat het fundament voor een gezonde economie solide wordt. Het bedrijfsleven kan hier via Jong Ondernemen een actieve maatschappelijke rol in spelen, zo verkleinen we ook de kloof tussen onderwijs en het bedrijfsleven. Jong Ondernemen en BizWorld bereikten tot op heden al zo’n 35.000 kinderen en jong volwassenen per jaar. Dat aantal moet de komende jaren flink toenemen.”

Medewerking

Dat dit doel binnen handbereik ligt, blijkt wel uit de medewerking die topondernemers en topmanagers als onder meer Gerrit Zalm (ABN AMRO), Bernard Wientjes (VNO-NCW), Harold Leenen (Deutsche Bank) en Joop van den Ende (Joop van den Ende theaterproducties) aan Jong Ondernemen geven. Zij zetten zich in via diverse rollen binnen de Raad van Advies en het Comité van Aanbeveling en zullen in sommige gevallen ook zelf les gaan geven op scholen over ondernemerschap.

De stichtingen Jong Ondernemen en Bizworld fuseren.

De stichtingen Jong Ondernemen en Bizworld fuseren.

Hubert Deitmers, medeoprichter van investeringsfonds Van den Ende & Deitmers, is per 1 januari 2013 de nieuwe voorzitter.

U bent een drukbezet ondernemer. U heeft toch helemaal geen tijd voor dit soort initiatieven?

‘Ik ben al enige jaren bestuurslid van Bizworld, zoveel verandert er niet. Stichting Bizworld richt zich op het stimuleren van ondernemerschap bij kinderen vanaf groep acht, Jong Ondernemen doet dat met name voor jong volwassenen in het mbo en hbo. Biz¬world maakt straks deel uit van de nieuwe stichting Jong Ondernemen. Ik draag ondernemers een warm hart toe. Het Nederlandse bedrijfsleven doet het niet slecht, maar er kan ook wel wat verbeteren.’

Zoals?

‘Het aantal mkb-bedrijven in Nederland dat duurzaam groeit, ligt tussen de 9% en 15%. In het Verenigd Koninkrijk is dat 22%, in de Verenigde Staten ligt het percentage groeibedrijven nóg hoger. Als het ons lukt om iets naar Engeland op te schuiven, dan lost dat een groot deel van de economische problemen in ons land op, daar ben ik van overtuigd.’

Het verband met Jong Ondernemen ontgaat me.

‘Het midden- en kleinbedrijf in Nederland heeft minder groeiambitie dan ondernemers in ons omringende landen. Dat heeft alles te maken met cultuur. Wil je de cultuur veranderen, dan moet je daar op school al mee beginnen. Kinderen zijn op school nog te veel bezig met beroepen, niet met ondernemen. Daarnaast blijkt dat kinderen die jong in contact komen met ondernemerschap zich beter ontwikkelen. Het analytisch vermogen neemt toe, ze zijn creatiever en hebben meer zelfvertrouwen. Ondernemen is niet te leren, maar door leerlingen er vroeg kennis mee te laten maken, kunnen ze wel een beter afgewogen keuze maken.’

Voor het beroepsonderwijs zijn de voordelen evident, maar hoe zit dat op de basisschool? Gaat zo’n programma niet ten koste van het reguliere onderwijs?

Zeker niet. Het lesprogramma wordt na de Cito-toets aangeboden. Leerlingen zijn dan druk met de schoolmusical, verder hebben ze nauwelijks iets te doen. De overheid heeft ooit vastgesteld dat kinderen in zes jaar basisonderwijs 58 kerndoelen moeten doorlopen, ons programma voldoet aan 23 van de 58 kerndoelen.’

Wat is uw eerste punt van actie?

‘Het eerste agendapunt van het bestuur is het begeleiden van de fusie. Daarna gaan we kijken hoe we bedrijven en de overheid nog meer bij het initiatief kunnen betrekken. Overheidssteun hoeft niet altijd uit subsidie te bestaan, het kan ook door het scheppen van de juiste randvoorwaarden. Daarnaast willen we de grondleggers van het Nederlandse bedrijfsleven naar de klas halen en zijn we op zoek naar sponsoren. Voor € 1000 adopteer je een klas. Delta Loyd, een aantal banken, Ziggo, ondernemersorganisatie VNO-NCW en Economische Zaken hebben zich al verbonden aan dit initiatief.’

Wie zitten er nog meer in het bestuur?

‘Het bestuur wordt onder andere gevormd door Heleen Dura van Oord en Thom van Huystee van VNO-NCW. Daarnaast is er een raad van advies met onder anderen VNO-NCW-voorzitter Bernard Wientjes en ABN Amro-ceo Gerrit Zalm. De tweekoppige directie is verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken, 3500 vrijwilligers ondersteunen de stichting.’

Deitmers: ‘Kinderen zijn te veel bezig met beroepen.’
‘Nederland heeft een mooi bedrijfsleven, maar bedrijven in omringende landen groeien harder.

Nederland heeft jonge ondernemers hard nodig

Stichting Jong Ondernemen en BizWorld fuseren

Nog meer leerlingen op jonge leeftijd enthousiast maken voor het ondernemerschap. Dat willen stichting Jong Ondernemen en Bizworld bereiken door samen verder te gaan. Voor het mkb ook verstandig, want veel bedrijven krijgen in de toekomst te maken met opvolgingsproblemen.

De stichtingen Jong Ondernemen en BizWorld zijn gefuseerd. Jong Ondernemen biedt al meer dan twintig jaar jongeren unieke programma’s om leerlingen en studenten te leren ondernemen, van basisonderwijs tot universiteit. BizWorld maakt simulaties van de werking van een bedrijf speciaal gericht op leerlingen in groep acht van de basisschool. “Door deze samenwerking kunnen we samen veel krachtiger de markt betreden”, zegt voorzitter van Jong Ondernemen Han de Ruiter.

Beide stichtingen gaan verder onder de naam Jong Ondernemen.

Learning by doing

Jong Ondernemen wil dat leerlingen en studenten minimaal één keer in hun schoolcarrière met ondernemerschap te maken krijgen. Op de lagere school is dat bijvoorbeeld door het spelen van een ondernemersspel waar kinderen spullen verkopen. De Ruiter: “Op het mbo en hbo gaat het zelfs al zover dat jongeren een bedrijf opstarten en met alle facetten die daarbij horen te maken krijgen. Dus het openen van een bankrekening, het schrijven van een ondernemingsplan en het zoeken naar leveranciers en klanten. Niet alleen krijgen ze les van een docent, maar ook praktijkbegeleiding van een ondernemer zelf die als bedrijfsbegeleide optreedt. ‘Learning by doing’ , noemen we dat.”

Bedrijfsopvolging

Uit onderzoek van Ernst en Young kwam onlangs naar voren dat veel familiebedrijven kampen met een opvolgingsprobleem. Stichting Jong Ondernemen vindt het daarom des te belangrijker dat jongeren op vroege leeftijd met ondernemerschap in contact komen om later bestaande bedrijven over te nemen: “We zien dat steeds meer bedrijven geen opvolgers hebben en het is niet goed voor onze economie als bedrijven ter ziele gaan. Als Nederland welvarend wil blijven, hebben we jongeren nodig die het een uitdaging vinden om die bedrijven over te nemen.”

Vrijwillige ondernemers

Jong Ondernemen zet zich niet alleen in om scholen in Nederland te bereiken, maar ook ondernemers zelf. “Zij zijn de juiste personen om te leren over ondernemerschap. Daarom roepen we ondernemers op om als vrijwilliger op scholen op te treden naast de docenten.”

Waar gaat Jong Ondernemen hard voor werken nu de fusie een feit is? De Ruiter: “In de eerste plaats willen we nog meer scholen benaderen om leerlingen en studenten aan onze programma’s deel te laten nemen. In de tweede plaats roepen we ondernemers op zich aan te melden als begeleider. Zij zijn immers de ambassadeurs van het ondernemerschap. In de derde plaats blijven we hard zoeken naar samenwerkingspartners waardoor we nog meer ondernemers en studenten kunnen bereiken. Door onze samenwerking met MKB-Nederland bijvoorbeeld, komen we veel in contact met ondernemers in diverse regio’s in Nederland.”

Concrete doelen

Met deze fusie hoopt Jong Ondernemen in korte tijd flinke stappen te maken. De Ruiter: “De effecten worden op de langere termijn pas zichtbaar, maar we hopen over een jaar toch een verdubbeling te hebben gemaakt van het aantal leerlingen en studenten dat we tot nu toe in contact brachten met ondernemerschap. De teller staat nu op 35-duizend jongeren. Volgend jaar hopen we de 70-duizend te hebben bereikt.”

Per 1 januari 2013 heeft Han de Ruiter afscheid genomen als voorzitter van Jong Ondernemen. Hij is opgevolgd door Hubert Deitmers.

Ondernemerschap maakt creatiever en geeft zelfvertrouwen

Kinderen die jong in contact komen met ondernemerschap zijn creatiever en hebben meer zelfvertrouwen. Bovendien neemt hun analytisch vermogen toe.

Dat zegt ondernemer Hubert Deitmers. Hij is per 1 januari 2013 voorzitter van de nieuwe stichting Jong Ondernemen. VNO-NCW ondersteunt deze organisatie, waarvan stichting Bizworld onderdeel wordt.

Ondernemerschap stimuleren

Bizworld stimuleert ondernemerschap bij kinderen vanaf groep acht, Jong Ondernemen bij jong volwassenen in het mbo en hbo. Met de fusie willen de stichtingen, die doorgaan onder de naam Jong Ondernemen, hun slagkracht vergroten. De ambitie is om ondernemerschap in het onderwijs te verankeren. In 2017 moeten alle kinderen en jong volwassenen -tussen groep acht en einde studietijd- minimaal één keer ervaring hebben opgedaan met ondernemerschap via Jong Ondernemen.

Klas adopteren

Het stimuleren van ondernemerschap is nodig, omdat Nederland in vergelijking met andere landen weinig ondernemers voortbrengt. En ondernemers dragen onze economie, stelt Jong Ondernemen
Gezamenlijk bereikt de organisatie nu met hulp van 3.500 vrijwilligers zo’n 35.000 kinderen en jong volwassenen per jaar. Dat moeten er meer worden, stelt de nieuwe organisatie dat het bedrijfsleven oproept om Jong Ondernemen te sponsoren. Voor 1.000 euro kan een bedrijf een klas adopteren.

Bekende namen

Jong Ondernemen wordt gepromoot door bekende namen als Bernard Wientjes (voorzitter VNO-NCW) en Gerrit Zalm (ceo ABN-Amro). Onder meer zij zitten in de Raad van Advies. Maar ook Harold Leenen (Deutsche Bank) en Joop van den Ende (theaterproducties) zetten zich in voor deze jongerenorganisatie. Van den Ende zit tevens in de Commissie van Aanbeveling, die verder bestaat uit Frits Goldschmeding (oprichter van Randstad) en Jan Aalberts (Aalberts Industries).

Het nieuwe bestuur wordt gevormd door onderneemster Heleen Dura (oprichter DQ&A Media Group), Thom van Huystee (adjunct-directeur VNO-NCW) en voorzitter Hubert Deitmers (medeoprichter van investeringsfonds Van den Ende & Deitmers).

Jong Ondernemen nieuws

De studentenbedrijven zijn in deze periode, na alle voorbereidingen, toe aan de verkoop van hun product of dienst.

In deze nieuwsbrief vindt u ondermeer een overzicht van de evenementen en activiteiten die Jong Ondernemen organiseert of aanbiedt. Wij ontmoeten u graag op een van deze bijeenkomsten. U bent van harte welkom!

Enige tijd voor het betreffende evenement ontvangt u een persoonlijke uitnodiging.

Jong Ondernemen en BizWorld slaan de handen ineen

U heeft er ongetwijfeld het een en ander over gehoord of gelezen: de stichtingen Jong Ondernemen en BizWorld zijn gefuseerd! Twee organisaties met eenzelfde doel: jongeren ondernemender) maken. Op woensdag 31 oktober maakten we de samenwerking wereldkundig. ..…

In januari zijn we te gast bij BNR Nieuwsradio, in het programma Zakendoen met…

Wij kijken terug op een geslaagde bijeenkomst en kijken vol energie de toekomst in. Een toekomst waarin we samen mooie ambities waar gaan maken!

JOffice

Jong Ondernemen werkt de komende jaren toe naar een papierloos programma. De eerste stap in deze richting zijn dit schooljaar (2011-2012) gezet. Vanaf nu worden de programma’s voor VMBO, HAVO/VWO, MBO, HBO en universiteit voor 75% online aangeboden. Via JOffice, een platform waar studenten, begeleiders en docenten alle informatie over het programma studentenbedrijven kunnen vinden die van belang zijn bij het volgen van het programma.
Ondernemen on demand wordt hierdoor mogelijk gemaakt. De online vooruitgang betekent voor de deelnemers dat het kantoor 24/7 via de portal beschikbaar is.

Company launches

In december en januari kunnen studentenbedrijven zichzelf en hun bedrijf presenteren op een van de company launches van Jong Ondernemen. De ondernemers kunnen laten zien met welke nieuwe of bestaande producten of diensten ze de markt gaan bestormen dit jaar. De company launch wordt regionaal georganiseerd. Kijk op de agenda voor de data en locaties.

Marktdagen 2013

De Marktdagen komen er aan! Op deze verkoopdag verkopen studentenbedrijven hun product of dienst aan het winkelend publiek. U bent van harte welkom de Marktdagen mee te beleven! Bekijk filmpjes op ons YouTube-kanaal.

Europese marktdagen

Ook dit jaar vinden er diverse marktdagen plaats in Europa waar de MBO en HBO studentenbedrijven aan deel kunnen nemen…
De Vlaamse Marktdag in Antwerpen vindt plaats op 23 februari, van 13-15 maart kunnen studentenbedrijven meedoen aan de International Trade Fair in Riga, Letland. En tenslotte kan er verkocht worden tijdens de International Student Company Festival van 9-11 april, ook in Riga.

Internationaal ondernemen met Enterprise Without Borders

Studentenbedrijven van Rijn IJssel College, ROC Flevoland en De Rooi Pannen zijn gestart met het gratis internationale programma Enterprise Without Borders. Hierin kunnen studenten naast het studentenbedrijf ook ondernemen met studentenbedrijven uit andere landen. Op de site van Jong Ondernemen vindt u meer informatie over internationale programma’s.

Beste studentenbedrijf van het jaar

De competitieperiode staat voor de deur. Via een halve finale en uiteindelijk de nationale finale strijden studentenbedrijven om de titel Studentenbedrijf van het Jaar! De data van alle voorrondes en de Nationale Finale vindt u begin 2013 in de Agenda. Meer info over het verloop van de competitie vindt u op onze competitiepagina! Uiteraard ontvangt u tzt een uitnodiging om de Grande Finale bij te wonen.

Gezocht: ondernemerschapservaring!

Wilt u iets doen aan de ondernemendheid van de jonge generatie? Wilt u uw ervaringen op dat gebied delen? Word dan begeleider van BizWorld (basisschool) of van een studentenbedrijf (MBO, HBO, WO)!

Meld u aan en word verrast door het enthousiasme en de creativiteit van de jongste generatie ondernemers! 
Kijk voor meer informatie en aanmelden op

http://www.hartvoorjongondernemen.nl.

BizWorld in top 50 Goede Doelen

Trouw houdt jaarlijks een onderzoek onder goede doelen. BizWorld schreef zich in en bereikte een 26e plek in de overall lijst en 1e in de categorie Cultuur & Welzijn.
Kinderpostzegels kwam als beste uit de bus in de overall lijst.

Samen jonge ondernemers inspireren

Vanaf dit schooljaar heeft stichting Jong Ondernemen een partnerovereenkomst met Clipboard Publishing, de uitgeverij achter Baaz, een magazine voor ondernemers. Een mooie stap om bedrijfsleven en jongeren dichter bij elkaar te brengen en te verbinden.
Door de samenwerking tussen de twee partijen hebben studentenbedrijven én hun begeleiders vanaf dit schooljaar de mogelijkheid om via Baaz up to date te blijven van de ontwikkelingen in ondernemersland én in contact te komen met het bedrijfsleven en zo hun netwerken uit te breiden.

Het magazine gratis ontvangen?

Ga naar http://www.baaz.nl/abo.

Blijf op de hoogte via de sociale media

Een goed netwerk is belangrijk als ondernemer. Maar natuurlijk ook als (begeleidend) docent. Deel ervaringen en word lid van onze Hyves, LinkedIn en Facebook en volg ons op Twitter. Volg ons op @jong_ondernemen.

Agenda

Jong Ondernemen organiseert diverse evenementen en competities gedurende het ondernemersjaar.
Check regelmatig de agenda op de site voor een actueel overzicht.

Wij komen u graag tegen op één van onze evenementen!

Wij houden u als docent graag op de hoogte houden van ontwikkelingen rond Jong Ondernemen.



vrijdag, juni 15, 2012

This is the first day of the rest of your life